Category Archives: Άρθρα

Τα χείλη, τα έσφιξαν, τα σφράγισαν και δεν ξαναμίλησαν. Βρήκαν τον τρόπο να μιλάνε συνέχεια. Τα μάτια, τα βλεφάρισαν, τα στέρεψαν, τα στέγνωσαν. Βρήκαν τον τρόπο να κλαίνε χωρίς δάκρυ. Τα χέρια, τα άπλωσαν, τα τέντωσαν, τα μάκρυναν. Βρήκαν τον τρόπο να δείχνουν τον καθένα. Στη γωνία, κάθισαν, στριμώχτηκαν και γέμισαν τη γη. Βρήκαν τον […]

Ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του όρισε ως πολιτεία κάθε οργανωμένη κοινωνία όπου η εξουσία ασκείται υπό των πολλών και προς το κοινό συμφέρον. Ακολουθώντας την σκέψη του, μπορούμε να αποδώσουμε την ιδιότητα του πολίτηόχι αδιάκριτα σε οποιοδήποτε μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας, αλλά μόνον στα μέλη εκείνα  που μετέχουν ενεργά στην πολιτική, επηρεάζουν δηλαδή την άσκηση […]

Τα μάτια σου, των θαυμάτων της γης προσκυνητάρι, αγιογραφία της σοφίας και πληρότητας του κόσμου και θυσιαστήριο προνόησης για τις βεβαιότητες της ζωής.           * Τα χέρια σου, δυο στάχυα ξανθά τ’ ουρανού τεντωμένα, τ’ αψήλου αθώριαστες κορφές, πέρα και πάνω από βλέψεις, δυο λάβαρα γνώσης, αναπεταρισμού και συνέχειας υψωμένα, να φέρεις τον ήλιο φώτισμα […]

ΧΩΡΙΣ  ΦΥΓΗ Κι αν ξεχασμένο πετροχελιδόνι σε πετροβόλησε ρηχή η ζωή και χάραξε μικρό και κλειστό αλώνι της ψυχής σου την πλατιά αυλή, * και αν το στρατοκόπι σου είναι μικρό στο στενό της μοναξιάς σοκάκι  και όλο να ψάχνεσαι στο γυρισμό χωρίς να σημαδεύεις στο δρομάκι * τον ίσκιο σου τον πλατύ και κυματιστό […]

ΠΡΩΤΗ  ΜΕΡΑ  ΣΤΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ Μπροστά στα χιλιοπάτητα σκαλιά, με μάτια φωτεινά και γέλιο ζωγραφιά, ένα και οι δάσκαλοι με τα παιδιά. Τα χέρια τους, απλωμένες φτερούγες στους ώμους, να τα ψάχνουν, να τα μετρούν, να τα βλέπουν αφτέρουγα πουλιά και  μ’ αυτό το στοργικό τους βλέμμα να τα σμπρώχνουν στα πάνω τα σκαλιά. Στην αίθουσα! […]

Αυτός, φτωχός  γεννήθηκε φτωχός και θα πεθάνει και μια ζωή ολόκληρη τη φτώχεια του θα βάνει να ξορκίζει πιστά κι ανέλπιδα της πείνας την κατάρα και να κρατά κομπόδεμα του πλούτου τη λαχτάρα . * Είχε την τύχη ο άμοιρος να μην την έχει τύχη και όμηρος ανδρώθηκε στης φτωχολογιάς τα τείχη. Στα άγια πλούτη […]

ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Τούτο το καλοκαίρι, ήταν ο πιο ανυποψίαστος και αθώος ερωτικός μονόλογος. Λιτός απόηχος, του σκεπτικισμού και της προσδοκίας. * Περατάρης σε ανοιχτές στράτες ο ήλιος στέγνωνε τη γη και έχανε ο ουρανός το χρώμα, την ώρα που στ’ αποκαμωμένο κορμί της αιωνόβιας ελιάς, αλαζονικά μυρμήγκια σε φιδόσυρτο δίστρατο, γήτευαν τον οργασμό της ζωής και τ’ ασυμμάζευτο τζιτζίκι με την […]

Ξεφύλλιζε κώδικες, μητρώα και ιστορικά αρχεία, φυλλομετρούσε ημερολόγια, επιστολές και βιογραφίες, επιδίκαζε προτομές, σύνθετες επιγραφές και στήλες, αναδρομάρης των καιρών κι ανιχνευτής συμβάντων, του χρόνου βυθοσκόπος, ιδεών και πράξεων λειτουργός, στο σήμερα το θολό, ανίσκιωτο το χτες να καθρεφτίσει.          * Επίσπευσε το πρώτο ερώτημα για την καταγωγή του, ιστόρημα ποιας γενιάς κι ανάγνωσμα ποιας […]

                   Η Ερατώ Από του φεγγαριού την κοντινή τη στράτα ως και τις απάνω γειτονιές των άστρων, χοροστάσι στήσανε οι μάγισσες της νύχτας, νεράιδες αγγελόμορφες και νύμφες ασπροφορούσες. Στο ξέφωτο, βγήκαν  σεργιάνι οι κρυφοί καημοί, στεναγμοί  και ψίθυροι  ακούστηκαν τραγούδι, ένα φιλί και μια αγκαλιά της ψυχής η ανασαιμιά, κύκλος  ιερού χορού η ζωή και […]

Πολλά χωριά θα ήθελαν έναν  πρόεδρο σαν  τον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Ριζώματος Αθανάσιο Χασιώτη, καθώς περικλείει μια σειρά από προτερήματα. Πάμε να τα παραθέσουμε.  Είναι δουλευταράς,  αγαπά υπερβολικά το Ρίζωμα, το οποίο φαίνεται ξεκάθαρα από τα όσα έχει πετύχει αυτούς τους μήνες που βρίσκεται στο τιμόνι της κοινότητας, γνωρίζει κάθε γωνιά του χωριού και […]