Λειτουργείς ως διαμορφωμένη συνείδηση ζωής και κανοναρχείς τον αυτοσκοπό και την αρμονία της, με πλήρη επίγνωση του θαύματος που συντελείται ανάμεσα στην ύπαρξη και τον προορισμό της, πάνω από την υπεροψία του βέβαιου θανάτου και πέρα απ’ τις μονότονες του χρόνου αυθαιρεσίες, που ούτε παλιές ιχνηλασίες συγχωρεί ούτε και όψιμες ακυρώσεις επιτρέπει. Έχει η ζωή περίσσευμα για μένα ένα […]
Βαθιά γαλάζια θάλασσα το βλέμμα της το γλυκόφερτο,το εξομολογητικό, φλογάτη κόκκινη ανατολή τα χείλη της τα τρεμόφυλλα, τα διψασμένα, πλατύς λιοπερίχυτος ουρανός η σιωπή της η πολύηχη, η ικετευτική. Πρωτόφαντες πεθυμιές κι ασπούδαστες αισθήσεις, το αναρώτημα κρυφό κι η λύτρωση βιασύνη. Ολόφωτες κεντημένες μέρες συνάχτηκαν στα χέρια της και λάμπρυναν την ψυχή της, απείθαρχες υστερόβουλες νύχτες στασίασαν με αδημονία και πλάτυναν […]
ΑΠΟΚΛΗΡΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Τα λιγνά τους χέρια, δυο στάχυα ξανθά τεντωμένα στ’ αχνογάλαζο τ’ ουρανού, δεν μπόρεσαν δυο παρακάλια θερμά, να τα φτάσουν στην πόρτα του Θεού. Οι ώμοι τους γερτοί, σπασμένα κλώνια, σταυροκοπημένα τα στήθη σε μία ευχή, μοιραίοι προσκυνητές σε μαύρα χρόνια, όρθιοι να πατήσουν σε μια φιλόξενη γη. Τα όνειρά τους, τους […]
ΑΝΑΠΕΤΑΡΙΣΜΟΙ Και καθώς πετάρισαν μέσ’ από τα μάτια σου απόκρυφες αγωνίες κι ανομολόγητοι πειρασμοί, μια κόκκινη άνοιξη αγιογραφήθηκε στο κορμί σου και στ’ ανυπόμονα χείλη σου ιστορήθηκαν χρησμοί που έφερναν κύμα τη ζωή σε αγεωγράφητες θάλασσες κι αβάσταχτη την ομορφιά της σε αναδρομάρισσες εποχές. Στο πρόσωπό σου λάμπρυνε η σύνθεση των χρωμάτων, η έπαρση της συντριβής, η μουσική της […]
κύριε, κύριε … Γεμάτοι οι δρόμοι και όλοι τους βιαστικοί στριμωξίδι τ΄απάντημα, διαβάτες περαστικοί, στο ανέκφραστο βλέμμα τα ανερώτητα γιατί, αντίλαλος και σπονδή αντιμιλιάς η σιωπή. Ανείπωτη η αγωνία και το άγχος βαραίνει πολιορκημένα στήθη, με μία ανάσα βγαλμένη από μαύρες σκέψεις και στο φόβο βουτηγμένη, τη μοναξιά με περισπούδαστη θλίψη να βαθαίνει. Με τρεμάμενα […]
Στης νύχτας τα κελαρυστά αναγνώσματα, με μια μύχια και σαγηνευτική νωχέλεια, λιτανεύει ο Ληθαίος των εποχών το ψίκι, γητεύει την ομορφιά και τη γηθοσύνη, σμιλεύει την αρχέγονη αλκή του χρόνου και ψηλαφώντας γλαφυρά τις όχθες του, αυτομολεί αυτάρεσκα στο φλοίσβο του ν’ ακούει στις κλασικές και μουσκεμένες άριες, να θεραπεύονται ειδύλλια κι εμπνεύσεις. * Πετριές τ’ ονειροπόλημα και πλαταγή […]
Ο Χαβιέρ Μποθαλόνγκο [Javier Bozalongo] είναι ποιητής, συγγραφέας αφορισμών και εκδότης, γεννημένος στην Ταραγόνα το 1961. Τις τελευταίεςδεκαετίες ζει στη Γρανάδα. Έχει εκδώσει τιςποιητικές συλλογές Líquida nostalgia (2001), Hasta llegar aquí (2005), Viaje improbable (2008), La casa a oscuras (2009), Todas las lluvias son la misma tormenta (2018), Este país (2019), Todo es azar (2021) […]
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Ένα συμπαντικό γίγνεσθαι παίζει κρυφτό στις σελίδες ενός παιδικού βιβλίου. Το πως μια αφήγηση δημιουργεί μήτρα και κυοφορεί πληθώρα γεγονότων μας καλεί να αποδεχτούμε τα απεριόριστα όρια της φαντασίας του συγγραφέα. Από την εδαφική προσέγγιση ενός κοινού τόπου έως τη διείσδυση στα άδυτα του ανθρώπινου εγκεφάλου, η διαδρομή των ηρώων μπορεί […]
Άγουρη κι ατίθαση η νιόφερτη άνοιξη, γλιστρούσε τη βιασύνη της στην ακροποταμιά, έριχνε τα μαλλιά της ξέπλεκα στ’ ανυπόταχτα νερά και το φεγγάρι νιο κι αδέσποτο να σκύβει και να βουτά, μαντίλι κόκκινο στη νύχτα να βάφει και να κεντά. Θράσευαν γύρω οι καημοί σε χολωμένα νιάτα, μάτωναν στήθια οι στεναγμοί και κουρασμένα μάτια, κρυφά να συναλλάσσεται η αρετή με την αμαρτία […]
ΠΟΙΗΣΗ Του έλεγε να καταφύγει στην ποίηση, γιατί μπορούσε ως μύστης να την υπηρετήσει, στην τέχνη της να υψωθεί, να λυτρωθεί στη δημιουργία και να μεταλάβει της ζωής την ομορφιά, στίχο το στίχο, στροφή τη στροφή κι απ’ τη θεία τούτη μετάληψη τόσοι πιστοί προσκυνητές και λειτουργοί να πιούνε. Αρνήθηκε τη σιωπή, φοβήθηκε και τον ύμνο, […]