Στο trikalaculture.gr και τον Αχιλλέα Γραβάνη άνοιξε την καρδιά του με αποκλειστική συνέντευξη ο Αποστόλης Τσιόβολος, ένας ταλαντούχος αθλητής πάλης με αρκετές διακρίσεις. Μιλάει για όλους και για όλα….
Ερωτήσεις
1. Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη πάλη και σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη σου συμμετοχή σε διοργάνωση
Ξεκίνησα να ασχολούμαι με την πάλη σε ηλικία 8 με 9 χρόνων. Υπήρχε ένας σύλλογος στην γειτονιά μου και όλοι οι φίλοι μου τότε πήγαιναν εκεί. Η αλήθεια είναι ότι πιο πολύ πήγαιναν για να παίζουν ποδόσφαιρο στο ζέσταμα πάρα για την πάλη. Έτσι λόγω των φίλων μου βρέθηκα και εγώ στον Σύλλογο. Η πρώτη μου διοργάνωση ήταν σε ηλικία 10 χρόνων νομίζω.
2. Πότε ήρθε η πρώτη διάκριση και ποια ήταν τα συναισθήματα ;
Η πρώτη μου διάκριση ήταν το πρωτάθλημα Ελλάδος σε ηλικία 11 χρόνων . Δεν είχα έντονα συναισθήματα διότι δεν είχα καταλάβει τι είχα πετύχει εκείνη την στιγμή, ούτε πόσο σημαντικό ήταν . Δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω, συν ότι ο προπονητής μου ήθελε να μένω ταπεινός.
3. Πότε κατάλαβες ότι θες να ασχοληθείς επαγγελματικά με την πάλη και για ποιο λόγο ;
Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν η ενασχόληση η δικιά μας με το άθλημα όσο και αν είναι έντονη θεωρείται επαγγελματική, καθώς οι απολαβές που έχουμε από το άθλημα, διακριθέντες αθλητές όπως εγώ με τον σύλλογο και με την εθνική ομάδα είναι πολύ λίγες ή μηδενικές, οπότε σίγουρα αυτό δεν σε κάνει επαγγελματία. Άρχισα να ασχολούμαι πιο έντονα με το άθλημα, να αφιερώνω χρόνο και να κάνω θυσίες σε ηλικία 13 χρόνων, όταν έκανα μια πολύ καλή εμφάνιση με έναν αντίπαλο που τότε θεωρούνταν κλάσης ανώτερος και εγώ απέδειξα το αντίθετο μέσα στον κύκλο χωρίς να έχω ασχοληθεί τόσο εντατικά με το άθλημα.
4. Μέχρι σήμερα πόσες συμμετοχές έχεις σε διοργανώσεις και αναλυτικά τις διακρίσεις ;
Οι συμμετοχές μου σε διοργανώσεις εγχώριες τουλάχιστον είναι πάρα πολλές που δεν θυμάμαι. Στο έξωτερικο έχω γύρω στις 10 με 15 . Μπορεί για το επίπεδο μου να θεωρούνται λίγες αλλά αιτία ήταν η οικονομική κατάσταση της χώρας μου και της οικογένειας μου. Οι διακρίσεις είναι οι εξείς : Πρωταθλητής Ελλάδος σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες με πέντε προσωπικά πρωταθλήματα Ελλάδος και με το πιο πρόσφατο το περσινό πρωτάθλημα Ελλάδος μέσα στα Τρίκαλα, όπου πήρα το χρυσό μετάλλιο. Με την εθνική ομάδα πρώτος στα Βαλκάνια , στην Μεσόγειο, πρώτος στην Ευρώπη, πέμπτος στον κόσμο στην άμμο και η μεγαλύτερη μου διάκριση είναι η 4η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υ23 πέρυσι στην Αλβανία. Κατά την διάρκεια του τουρνουά κέρδισα τον 2 φορές παγκόσμιο πρωταθλητή Γεωργιανό Τσουπαρασβίλι και τον Ινδό πρωταθλητή Ασίας Παρβεζ.
5. Ποια είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σου που θα την θυμάσαι μέχρι τα βαθειά γεράματα
Η μεγαλύτερη διάκριση είναι η συμμετοχή μου στον μικρό τελικό στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υ23 πέρυσι για την 3η- 4η θέση . Θα θυμάμαι όλο το τουρνουά, γιατί εκεί απέδειξα πολλά και θα μπορούσα να φτάσω μέχρι τον τελικό αν πρόσεχα λίγο παραπάνω ή αν είχα στην καρέκλα τον προπονητή μου. Αλλά αυτές που θα θυμάμαι και θα χαμογελάω πάντα, θα ναι το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα bw, διότι έγινε μέσα στη χώρα μου την Ελλάδα και μπόρεσα και σήκωσα την σημαία ψηλά μπροστά στο ελληνικό κοινό και το χρυσό μετάλλιο στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αντρών που διεξήχθη στα Τρίκαλα και η αγάπη που πήρα από τον κόσμο εκείνη την μέρα ήταν πολύ μεγάλη.
6. Θέλω να μοιραστείς με τους αναγνώστες μια συγκινητική στιγμή και μια δύσκολη στιγμή
Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν το 2022 μεταγραφικά στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης είδα ένα άρθρο που έγραφε το όνομα μου. Το άρθρο ήταν από τον λογαριασμό στο Facebook της γειτονιάς μου που μου έδινε ευχές . Συγκινήθηκα πάρα πολύ διότι αγαπώ πολύ την γειτονιά μου και είμαι βαθιά συνδεδεμένος με αυτή. Μια ακόμα συγκινητική στιγμή ήταν εν έτη covid είχαμε περάσει μια οικογενειακή περιπέτεια υγείας. Ο πατέρας μου έπρεπε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο για αρκετό καιρό. Όταν τελικά βγήκε από το νοσοκομείο και μπόρεσε να έρθει σε ένα αγώνα που συμμετείχα, εγώ με την μαμά μου του ετοιμάσαμε ένα μπλουζάκι με ευχές, το οποίο θα σήκωνα αν κατακτούσα την πρώτη θέση. Τελικά τα κατάφερα και η συγκίνηση ήταν μεγάλη.
Από την άλλη είχα αρκετές δύσκολες στιγμές αλλά η πιο δύσκολη ήταν 2022, όταν ήμουν πρωταθλητής Ελλάδος στα 97 κιλά και σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση όντας τότε ο πιο ελπιδοφόρος Έλληνας στην ελληνορωσική για την κατάκτηση ενός μεταλλίου, δεν μου πληρώθηκαν τα έξοδα και δεν μπόρεσα να συμμετάσχω.
7. Πόσο εύκολο η δύσκολο είναι ένας νέος να ασχοληθεί με την πάλη
Για έναν νέο να ασχοληθεί με την πάλη επαγγελματικά είναι πολύ δύσκολο γιατί η πολιτεία αδιαφορεί παντελώς όπως και οι αρμόδιοι του αθλήματος. Επιπλέον το χάσμα της Ελλάδας με τις χώρες του εξωτερικού είναι μεγάλο σε όλους τους τομείς. Από την ποιότητα της προπόνησης και της ζωής ενός αθλητή πάλης μέχρι τις εγκαταστάσεις. Τρανό παράδειγμα η ομάδα μου ο ΠΑΟΚ, η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα και αυτή τη στιγμή δεν έχει δικό της γυμναστήριο.
8. Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια
Δεν μου αρέσει να κάνω σχέδια τόσο πολύ και να βάζω μακρινούς στόχους. Ανάλογα με την κατάσταση που βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή σωματική, ψυχολογική και οικονομική δρω. Αν λοιπόν η κατάσταση είναι η κατάλληλη θα έλεγα μια Ολυμπιάδα, ένα μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, τα μεσογειακά πρωταθλήματα και τα πρωταθλήματα Ελλάδος το ατομικό αλλά και το ομαδικό με τον ΠΑΟΚ. Για να γίνουν όλα αυτά πρέπει η στήριξη να ναι μεγάλη. Να ευχαριστήσω σε αυτό το σημείο τον μοναδικό χορηγό μου, τον κύριο Παναγιώτη Γεωργούλα, την ομάδα μου τον ΠΑΟΚ, τον έφορο μας κύριο Χάρη Μάλλιο, την οικογένεια μου, τους προπονητές μου Παναγιώτη Χεριστανίδη και Βασίλη Μότσιο και τον προσωπικό μου γυμναστή Απόστολο Γιώτα.
9. Για το τέλος ένα μήνυμα για τους φίλους του trikalaculture.gr
Θέλω να ευχαριστήσω πολύ το trikalaculture.gr για την υπέροχη συνέντευξη και εσένα Αχιλλέα και να ευχηθώ στους αναγνώστες υγεία, ευτυχία, ευημερία, προσωπική ηρεμία και καλή σεζόν στους αθλητές και μη.
