Είναι γνωστό τοις πάσι ότι, όταν ο άνθρωπος βγάλει τον Θεό από τη ζωή του, όλα επιτρέπονται. Ο Θεός είναι Εκείνος που ημερεύει τον άνθρωπο από τα ζωώδη ένστικτα αλλά και από τα γενικότερα πάθη του. Κάποιοι άθεοι που θα διαβάσουν αυτό που γράφω, ίσως βιαστούν να κατηγορήσουν το ιερατείο και ορισμένους πιστούς που, ενώ υπηρετούν τον Θεό, είναι διεφθαρμένοι και ανήθικοι. Όσο κι αν ακούγεται ακραίο ή πεσιμιστικό, όσοι βρίσκονται στους κόλπους της Εκκλησίας – είτε κληρικοί είτε λαϊκοί – αλλά υποκύπτουν στα ζωώδη ένστικτα και σε κάθε λογής ανήθικες πράξεις, δεν είναι πραγματικά άνθρωποι με πίστη στον Θεό. Με απλά λόγια, δεν έχουν φόβο Θεού, γι’ αυτό και πράττουν όπως πράττουν.
Πολλοί πιστεύουν ότι η ζωή ολοκληρώνεται εδώ, στα 60, 70, 80, 90 ή και 100 χρόνια. Έτσι πορεύονται με τη νοοτροπία που περιγράφει ο σοφός λαός: «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξουμε». Εξάλλου, σκέφτονται, δεν θα ζήσουμε για πάντα· κι αν δεν προλάβουμε εμείς, «θα περάσουν καλά τα παιδιά μας».
Τι διδάσκει όμως η Ορθοδοξία;
Ότι ο άνθρωπος είναι αθάνατος και ζει αιώνια. Το σώμα πεθαίνει, αλλά η ψυχή συνεχίζει να υπάρχει. Έτσι, μια ζωή γεμάτη ασυδοσία και διαφθορά μπορεί να φέρει πρόσκαιρη επίγεια ευημερία, αλλά οδηγεί – κατά την πίστη μας – σε μια αιώνια κόλαση. Κάποιοι τότε κατηγορούν τον Θεό και ρωτούν: «Τι Θεός αγάπης είναι Αυτός;»
Ο Θεός, όμως, είναι αγάπη αλλά και δικαιοσύνη.
Ο καθένας επιλέγει τη μεταθανάτια ζωή του σύμφωνα με τις πράξεις του. Η αληθινή γνωριμία του ανθρώπου με τον Θεό οδηγεί στη μεταμόρφωση και στη διαρκή πάλη με τα πάθη. Είναι ένας αδιάκοπος σταυρός μέχρι τη θέωση.
Εν κατακλείδι, ο Θεός λειτουργεί ως ένας ηθικός νόμος ζωής, ένας δρόμος που στηρίζεται στην αγάπη, τη συγχώρεση, την αλληλεγγύη, την προσφορά και την ταπείνωση. Αρετές που, αν τις ακολουθούσαν όλοι οι άνθρωποι, θα ζούσαμε τον παράδεισο ήδη από αυτήν τη ζωή. Όταν όμως η προσωπική μας ζωή έρχεται σε αντίθεση με αυτές τις αρχές, ο Θεός γίνεται «εμπόδιο» και τότε κάποιοι θέλουν να τον απομακρύνουν – ή, ακόμα χειρότερα, να αρνηθούν την ύπαρξή Του.
Γι’ αυτό λέμε: εκεί όπου δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται.
