ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Nanna Magdalene Lehmann Liebmann (1849–1935)
Δανή συνθέτρια, μουσικοπαιδαγωγός και κριτικός μουσικής.
Η Nanna Magdalene Lehmann γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη το φθινόπωρο του 1849, σε μια υπερπολύτεκνη αστική οικογένεια, η οποία ήταν εύπορη και ιδιαίτερα καλλιεργημένη, κοινωνικά ενεργή, καθώς μέλη της ήταν πολιτικά πρόσωπα, κριτικοί λογοτεχνίας, θρησκευτικοί και ιστορικοί αναλυτές και άλλα ενδιαφέροντα. Ο πατέρας της, Georg Carl Heinrich Lehmann, ήταν διαπρεπής οφθαλμίατρος αλλά και ερασιτέχνης βιολιστής. Στο σπίτι τους διοργανώνονταν συχνά βραδιές κουαρτέτου εγχόρδων, καθιστώντας το κεντρικό σημείο συνάντησης για τους μουσικούς κύκλους της πόλης.
Από τη παιδική της ηλικία φανέρωσε την αγάπη και την κλίση της προς τη μουσική, οπότε στο τέλος της εφηβείας της γράφτηκε στη Βασιλική Ακαδημία της Μουσικής της Δανίας γαι να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Διδάχθηκε από σπουδαίους παιδαγωγούς, συνθέτες και πιανίστες, όπως Victor Bendix, Johann Gebauer, Johan Hartmann, Niels Gade που ήταν και ο διευθυντής, August Winding, Carl Helsted, οι οποίοι και τη βοήθησαν να γίνει μια επιδέξια και αξιόλογη μουσικός.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, γνώρισε στην Ακαδημία τον νεαρό και πολλά υποσχόμενο συνθέτη Axel Liebmann. Στις ημέρες του αρραβώνα του, το ζευγάρι συνήθιζε να συνθέτει μικρά ρομαντικά τραγούδια αγάπης ο ένας για τον άλλον. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν έναν γιο. Δυστυχώς όμως, ο Axel πέθανε δύο χρόνια μετά τον γάμο τους από οξεία πνευμονία, μόλις εικοσιεπτά ετών. Μετά το τραγικό συμβάν, η Nanna στράφηκε προς τη διδασκαλία πιάνου, τραγουδιού και σύνθεσης κυρίως για βιοποριστικούς λόγους. Ταξίδεψε στο Παρίσι για να τελειοποιήσει τις σπουδές της στο πιάνο, δίπλα στην ονομαστή Γαλλίδα πιανίστα Louise Aglaé Massart. Η γαλλική σχολή πιάνου εκλέπτυνε την τεχνική της, εισήγαγε μια νέα αίσθηση κομψότητας και ηχοχρώματος στα έργα της και τη βοήθησε να ξεφύγει από τον αυστηρό, μερικές φορές βαρύ, γερμανικό ρομαντισμό που κυριαρχούσε τότε στη Δανία λόγω των Niels W. Gade και J.P.E. Hartmann.
Έγραψε πολλά είδη μουσικής, με τα περισσότερα να είναι τραγούδια – Lieder και κομμάτια για πιάνο. Μερικά από αυτά είναι τα: «Syv sange til tyske tekster», «Επτά τραγούδια», «Minnelieder», «Fem sange», «Θέμα με παραλλαγές για πιάνο», «Theme passioneè», «Theme passionné et Variations», «Intermezzo», «Vals», «Πρελούδιο». Εκτός από τη σύνθεση, έγραφε επίσης κριτικές για τη μουσική στην εφημερίδα «Dannebrog». Αυτό σήμαινε ότι μοιραζόταν τις απόψεις της για τη μουσική με το κοινό.
Στην ιστορική «Έκθεση Γυναικών της Κοπεγχάγης» το 1895, τέθηκε επικεφαλής της μουσικής επιτροπής, διοργανώνοντας συναυλίες που ήταν αφιερωμένες αποκλειστικά σε έργα γυναικών συνθετριών. Έτσι, συνέβαλε στη διαμόρφωση της μουσικής σκηνής στη Δανία, συμβάλλοντας σημαντικά στην προβολή της κλασικής μουσικής στη χώρα της και φέρνοντας τη μουσική πιο κοντά σε περισσότερους ανθρώπους. Αυτό τη βοήθησε να μοιραστεί τις γνώσεις και το πάθος της για τη μουσική με την επόμενη γενιά.
Η Nanna Liebmann απεβίωσε την άνοιξη του 1935 και είναι θαμμένη μαζί με τον σύζυγό της στο κοιμητήριο Garrison στην Κοπεγχάγη. Θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στη δανική μουσική της υστερορομαντικής περιόδου.
Πηγές:
https://en.wikipedia.org/wiki/Nanna_Liebmann
https://kids.kiddle.co/Nanna_Liebmann
https://www.last.fm/music/Nanna+Liebmann/+wiki
