Francesca Caccini (1587 – 1642) Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη Καθηγήτρια μουσικής

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ

Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής

Francesca Caccini (1587 – 1642)

La Cecchina

  Ιταλίδα συνθέτρια, τραγουδίστρια, λαουτιέρισσα και δασκάλα μουσικής της εποχής του πρώιμου μπαρόκ.

  Η Francesca Caccini γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1587 σε μουσική οικογένεια, καθώς οπατέρας της ήταν ο σπουδαίος συνθέτης GiulioCaccini και η μητέρα της με τη μικρότερη αδερφή της ήταν τραγουδίστριες. Προσέφερε τις μουσικές της υπηρεσίες στην Αυλή των Μεδίκων στη Φλωρεντία. Εκεί, τραγουδούσε τις συνθέσεις του πατέρα της, δίδασκε μουσική στους ανθρώπους των υψηλών τάξεων και αφιέρωνε χρόνο για να συνθέσει τα αριστουργήματά της. Ήταν επίσης ποιήτρια και είναι γνωστό ότι έγραψε ποίηση στα ιταλικά,στα λατινικά και στα τοσκανικά, περιλαμβάνοντας στίχους για τα περισσότερα από τα δημοσιευμένα τραγούδια της. Ήταν η πρώτη γυναίκα που συνέθεσε όπερα και η πιο καλοπληρωμένη μουσικός της Αυλής. Η Caccini είχε το χάρισμα να μεταδίδει το νόημα των στίχων των έργων της μέσω του μουσικού ήχου. 

  Εκτός από τη σύνθεση και την ερμηνείαηCaccini έπαιξε επίσης σημαντικό παιδαγωγικόρόλο κατά τη διάρκεια του πρώιμου μπαρόκ, σεσπουδαστές φωνητικής. Επηρέασε με την ιδιοσυγκρασία και το ταμπεραμέντο τηςσυνθέτες, τραγουδιστές και δασκάλους φωνητικής της εποχής της. Η μουσική της έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της παραδοσιακής ιταλικής σχολής τραγουδιού, αποτελώντας ένα βήμα προς την ανάπτυξη του ρομαντικού «μπελ κάντο». Βέβαια το ότι ήταν γυναίκα επηρέασε τη θέση της στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου, αφού ο ρόλος της γυναίκας ήταν ένα θέμα που πάντα απασχολούσε.

 Παρόλο που υπήρξε παραγωγική συνθέτρια, μόνο δύο μεγάλα έργα της σώζονται το «Il primo libro delle musiche a una e due voci», μια συλλογή από 32 τραγούδια και τέσσερα ντουέτα για σοπράνο και μπάσο και η όπερα «La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina. Άλλα έργα της που έχουν διασωθεί είναι κυρίως άριες.

 Το μουσικό και συνθετικό στυλ της Caccini έχει παρομοιαστεί με αυτό του Monteverdi και του Peri. Θεωρείται μαστόρισσα της δραματικής αρμονικής έκπληξης, δηλαδή: στη μουσική της το στοιχείο της αρμονίας είναι περισσότερο από την αντίστιξη, αφού η ίδια πίστευε ότι η αρμονία επικοινωνεί πιο δυνατά με το συναίσθημα.

 Έκανε δύο γάμους λόγω χηρείας και απέκτησε έναν γιο και μια κόρη στην οποία έμαθε να εργάζεται ως μουσικός.

 Πέθανε στη Φλωρεντία το 1642.

 

roz-panthiras-adv1
χαλβάς Γούναρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *