ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Maria Hester Reynolds Park (1760-1813)
Η Κυρία της Αγγλίας
Βρετανίδα συνθέτρια και πιανίστρια
Η Maria Hester Reynolds γεννήθηκε στοΛονδίνο το 1760. Στα πρώτα σχολικά της χρόνια άρχισε μαθήματα πιάνου και θεωρητικών. Στα εφηβικά της χρόνια ήταν η πιανίστρια της ορχήστρας Music Room της Οξφόρδης. Η πρώτη δημόσια εμφάνιση της Maria ως σολίστ πραγματοποιήθηκε στα είκοσι δύο της έτη και για τα πέντε επόμενα χρόνια έκανε συναυλίες στην ευρύτερη περιοχή της Οξφόρδης, με πολύ καλές αποδοχές. Παντρεύτηκε τον Thomas Park, έναν αξιόλογο λογοτεχνικό συντάκτη, αρχαιολόγο και χαράκτη, με τον οποίο είχαν έναν ευτυχισμένο γάμο και απέκτησαν τέσσερις κόρες κι έναν γιο. Με τη δημιουργία οικογένειας ήρθε και το τέλος της καριέρας της ως ερμηνεύτρια. Αφοσιώθηκε επαγγελματικά στη σύνθεση και τη διδασκαλία, κερδίζοντας έτσι μεγαλύτερη ακόμη φήμη. Δίδαξε σε παιδιά ευγενών, ανάμεσα στα οποία ήταν και η Δούκισσα του Devonshire με τις κόρες της.
Έγραψε πολλά έργα, από τα οποία αρκετά δημοσιεύθηκαν και αρκετά επίσης, χάθηκαν. Ανάμεσά τους, σονάτες για τσέμπαλο – πιάνο, σονάτες για βιολί και πιάνο, κοντέρτο για πιάνο και έγχορδα, μικρά κομμάτια για πιάνο, για άρπα, για φωνή και διάφορα άλλα. Το έργο της είναι αξιόλογο, καθώς κάποια κομμάτια μοιάζουν στυλιστικά με τα έργα του Mozart.Έχουν απαιτητική τεχνική και είναι καλοφτιαγμένα. Θεωρείται ως μια από τις πιο παραγωγικές συνθέτριες του 18ου αιώνα. Διατηρούσε αλληλογραφία με τον Haydn ο οποίος συνέθεσε μια σονάτα και της την αφιέρωσε.
https://youtu.be/TvGG9_xnpis?si=yjKHw-qxpY24_4Ji
Είχε πολλά προβλήματα υγείας, τα οποία αρκετά σύντομα την οδήγησαν στον θάνατο. Απεβίωσε στο Hampstead του Λονδίνου το 1813.
Στο περιοδικό «Gentleman’s», υπήρχε ένα μοιρολόγι το οποίο αναφέρεται στην ενάρετη ζωή της και ολοκληρώνεται με αυτό το αφιέρωμα, πιθανότατα από την πένα του συζύγου της:
«…Υποδειγματική σε όλα τα καθήκοντα του γυναικείου χαρακτήρα,
έχει αφήσει μια τρυφερή μνήμη
στους κόλπους της θλιμμένης οικογένειάς της,
με την προτροπή: να είστε αγαπητοί και σεβαστοί,
όσο η μνήμη και η ευγνωμοσύνη παραμένουν…»
