ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Edmée Sophie Garre Gail (1775-1819)
Γαλλίδα συνθέτρια και τραγουδίστρια.
Η Sophie Gail γεννήθηκε στο Παρίσι. Ο πατέρας της ήταν διάσημος γιατρός χειρουργός και μαζί με τη μητέρα της ήταν στην υπηρεσία του βασιλιά και ανήκαν στον κύκλο των καλλιεργημένων Γάλλων. Η Sophie μεγάλωσε μέσα σε περιβάλλον τεχνών και γραμμάτων και από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την κλίση της για την μουσική. Στα δώδεκα χρόνια της είχε να επιδείξει ένα αξιοθαύμαστο ταλέντο στο πιάνο και στο τραγούδι. Συνέθετε και τραγουδούσε ρομαντικά τραγούδια που περιλαμβάνονταν σε βιβλία τραγουδιού του διάσημου εκδότη Louis-Balthazar de La Chevardière και του βιολιστή και εκδότη Antoine Bailleux. Σπούδασε θεωρητικά μουσικής με τους F.J.Fetis και Sigismund Neukom. Ο δάσκαλός της στοτραγούδι, ο Bernardo Mengozzi, την προετοίμασε για μια περιοδεία συναυλιών στην Αγγλία, την Ισπανία και τη νότια Γαλλία. Για να τελειοποιήσει τις δεξιότητές της, η Sophieεμφανίζονταν στα παρισινά σαλόνια, ώστε να μπορεί να συνοδεύεται από αξιόλογους μουσικούς.
Στα δεκαοκτώ της χρόνια παντρεύτηκε τον κατά 20 χρόνια μεγαλύτερό της επίκουρο καθηγητή της Collège de France, Jean-Baptiste Gail καιαπέκτησε ένα γιο, τον Jean-François Gail, μετέπειτα κριτικό μουσικής. Η ασυμφωνία των χαρακτήρων και των προτιμήσεων οδήγησε, μετά από λίγα χρόνια, στον χωρισμό τους, πράγμα που επέτρεψε στη Sophie να αφιερωθεί έντονα στη μουσική και να μελετήσει το τραγούδι που τόσο αγαπούσε. (Λέγεται πως δεν ξαναπαντρεύτηκε, αλλά απέκτησε τέσσερις γιους από διαφορετικούς άνδρες).
Η Γαλλική επανάσταση κατέστρεψε τον πατέρατης οικονομικά και για να τον βοηθήσει,αναγκάσθηκε να χρησιμοποιήσει το μουσικό της χάρισμα. Αυτός ήταν ο λόγος που την έκανε να αποφασίσει να ξαναταξιδέψει ώστε να δώσει συναυλίες σε διάφορα κοντινά κράτη. Όλες αυτές οι συναυλίες είχαν τεράστια προσωπική και οικονομική επιτυχία. Επιστρέφοντας στο Παρίσι αφοσιώθηκε στη σύνθεση. Έγραψε μια μονόπρακτη όπερα, την οποία θαύμασε και επαίνεσε ο Étienne Nicolas Méhul, ο σημαντικότερος γάλλος συνθέτης όπερας κατά τη διάρκεια της Επανάστασης και ιδρυτής του Ωδείου του Παρισιού. Μετά από αυτή την επιτυχία, αποφάσισε πως έπρεπε να συνεχίσει τις μουσικές της σπουδές και πήρε μαθήματα αρμονίας και αντίστιξης από τους François-Louis Perne και Sigismond von Neukomm.
Γεμάτη όρεξη για δημιουργία, έγραψε μια κωμική όπερα με τίτλο «Deux Jaloux», που ανέβηκε στο θέατρο Opéra-Comique. Ήταν η πρώτη κωμική όπερα που είχε δημιουργήσει μια γυναίκα. Η πολύ μεγάλη επιτυχία αυτού του έργου ωφείλονταν στη φυσικότητα των μελωδιών. Την ίδια χρονιά, έγραψε την δεύτερη κωμική όπερα «Mademoiselle de Launay» που δεν είχε την επιτυχία της πρώτης. Ένα χρόνο μετά έγραψε άλλες δύο όπερες που δόθηκαν στο θέατρο Feydeau, με τίτλους «Angela» και η «The Mistake» αντίστοιχα, χωρίς όμως επιτυχία.
Ταξίδεψε και παρέμεινε στο Λονδίνο, όπου έγινε δημοφιλής ως τραγουδίστρια. Όταν επέστρεψε στο Παρίσι, αφιερώθηκε με ζήλο στη σύνθεση ελαφρών κομματιών, κυκλοφόρησε τρεις συλλογές γαλλικών και ιταλικών νυχτερινών, καθώς και μεγάλο αριθμό ρομαντικής μουσικής, όπου διακρίνεται έναςπρωτότυπος και προσωπικός τρόπος σύνθεσης.Μετά από αρκετά χρόνια, η Sophie επέστρεψε στη δημιουργία μελοδραμάτων και έγραψε την όπερα «Serenade», στην οποία η ομορφιά της μουσικής ξεχείλιζε. Το έργο παρουσιάστηκε εξήντα έξι φορές!! Αυτή ήταν και η τελευταίατης σύνθεση. Λίγο μετά την πρώτη παράσταση της «Serenade», η Sophie έφυγε με την Ιταλίδα τραγουδίστρια όπερας Angelica Catalani για τη Γερμανία, όπου έδωσαν συναυλίες σε μεγάλες πόλεις, ιδιαίτερα στη Βιέννη, αλλά σύντομα επέστρεψε στο Παρίσι.
Έφυγε από τη ζωή πολύ νωρίς, αφού προσβλήθηκε από κρκίνο του μαστού. Ενταφιάστηκε μαζί με τον σύζυγό της και τον γιο της στο νεκροταφείο Père-Lachaise.
«Η πληθώρα χαρισμάτων της κυρίας Gail την έκανε πολύ αξιόλογη. Βαθιά μουσικός, συνόδευε την παρτιτούρα με ισορροπία και νοημοσύνη, τραγουδούσε με γούστο και με πολλή έκφραση, εκπαίδευε πολύ καλούς μαθητές και συνέθετε με ευκολία όμορφα κομμάτια που απέκτησαν φήμη. Εκτός από το προικισμένο πνεύμα και τον ευγενικό χαρακτήρα, φάνηκε να μην αξιολογεί αυτά τα πλεονεκτήματα της και ήξερε πώς να ζητά συγχώρηση για την υπεροχή της έναντι των άλλων γυναικών που επισκίαζε. Είχε πολλούς φίλους και είχε τη σπάνια τύχη να τους κρατήσει»
François-Joseph Fétis – ο δάσκαλός της
«Τα καλύτερα έργα σε αυτό το είδος
που ξεπήδησαν από την πένα μιας γυναίκας»
Castile-Blaze για τις όπερες της Sophie
Γάλλος συνθέτης,
μουσικολόγος
και κριτικός μουσικής
