ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Barbara Strozzi (1619 – 1677)
La Greghetta
La virtuosissima cantatrice
Η Barbara Strozzi γεννήθηκε στη Βενετία το 1619 έχοντας αρχικά το όνομα Barbara Valle.Ήταν το νόθο παιδί του ποιητή και λιμπρετίστα Giulio Strozzi, που στη συνέχεια υιοθέτησε. Ο Giulio ήταν πολύ πλούσιος και συνάμα μια δραστήρια και σπουδαία προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή στον χώρο της τέχνης και των γραμμάτων στη Βενετία του 17ου αιώνα. Η μητέρα της ήταν υπηρέτρια του Giulio και ζούσαν όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι σαν πραγματική οικογένεια. Από νωρίς η Barbara έδειξε το μουσικό της χάρισμα με ιδιαίτερη έφεση στο τραγούδι και στο να παίζει λαούτο και θεόρβη συνοδεύοντας επιτυχώς τον εαυτό της.Βλέποντας την ταλαντούχα κόρη, ο Giulioαποφάσισε να προσλάβει τον κορυφαίο συνθέτη Francesco Cavalli προκειμένου να της παρέχειμαθήματα μουσικής θεωρίας και σύνθεσης. Στην ηλικία των δεκαπέντε της χρόνων, η Barbaraπεριγράφεται ως «Giulio Strozzi’s most virtuous singer» – η εξαιρετική δεξιοτέχνης τραγουδίστρια του Giulio Strozzi. Με το τέλος της εφηβείας της αναγνωρίστηκε από τον πατέρα της και νομιμοποιήθηκε στη διαθήκη του ως «figliuola elettiva» —η εκλεκτή κόρη.
Ο Giulio ίδρυσε την «Accademia degli Unisoni», η οποία εισήγαγε τους μουσικούς της περιοχής στον προνομιούχο κοινωνικό κύκλο. Η Unisoni, που λειτούργησε στο σπίτι των Strozzi, εξασφάλισε τις ευκαιρίες να εμφανιστεί η Barbara ως τραγουδίστρια, καθώς και τις παραστάσεις των δικών της έργων. Ο Giulio λοιπόν, συνέβαλε καθοριστικά στο να εδραιώσει η κόρη του την καριέρα της ως μουσικός, η οποία μάλιστα σύντομα θεωρούνταν ένα από ταμουσικά μυαλά της εποχής. Δύο τόμοι τραγουδιών που εκδόθηκαν από τη Nicole Fontei με την ονομασία «Bizzarrie poetiche» – ποιητικές παραξενιές, ήταν γεμάτοι επαίνους για την τραγουδιστική ικανότητα της Strozzi.
Η Barbara Strozzi ότι ήταν η πιο παραγωγική συνθέτης ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, της έντυπης κοσμικής φωνητικής μουσικής στη Βενετία στα μέσα του 17ου αιώνα. Η παραγωγή της είναι επίσης μοναδική, αφού, σε αντίθεση με το γενικό μουσικό κλίμα της εποχής, περιέχει μόνο κοσμική φωνητική μουσική, με εξαίρεση έναν τόμο ιερών τραγουδιών, σύνολο 125 κομμάτια κυρίως για σοπράνο (άριες, καντάτες, μαδριγάλια). Ακόμη, ήταν γνωστή για την ποιητική της ικανότητα. Οι στίχοι της ήταν λυρικοί και καλοαρθρωμένοι. Επίσης, χρησιμοποίησε για μελοποίηση κείμενα του κορυφαίου Ιταλού ποιητή Giovan Battista Marini. Παρά τις προσπάθειές της και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της, δεν κατόρθωσε να αποκτήσει μόνιμο μουσικό προστάτη (χορηγό).
Η Barbara, σε ό,τι αφορά την προσωπική της ζωή, δημιούργησε μακροχρόνιο δεσμό με έναν συνάδελφο του πατέρα της, τον Giovanni Paolo Vidman, υποστηρικτή της πρώιμης όπερας, με τον οποίο απέκτησε τρία από τα τέσσερα παιδιά της. Η φήμη ότι συγκαταλέγονταν στις εταίρες της Βενετίας, μάλλον δεν ευσταθεί, λόγω των πολλών οικογενειακών και επαγγελματικών της υποχρεώσεων.
Η Strozzi πέθανε στην Πάντοβα το 1677 και είναι θαμμένη στην Εκκλησία των Εριμιτάνων.
