Νύχτα φεγγαρόλουστη και αστροκεντημένη,
βλέμμα γλυκό του ουρανού κι αγκάλιασμα της γης
μείνε αξημέρωτη μπροστά στο παράθυρό μο
χάδι του καλοκαιριού, ψιθύρισμα κι ανάσα
στρατοκόπος ν’ αποτολμήσω και να χαθ
στη μακρινή οδό των ονείρων χωρίς γυρισμό
Νύχτα της καταφυγής και της αγάπης γέρμ
λατρευτικός ναός με χάρες και υμνωδίες
της προσμονής σκιά και της λαχτάρας δώμα
γίνε αρχονταρίκι των μυστηρίων της χαράς
ιερός βωμός για προσκύνημα και λατρεία
τρισάγιο λειτούργημα λύτρωσης και ευλογίας
Στις αγρύπνιες σου και το ησυχαστήριό σο
στα καλντερίμια σου και τις κρυφές τις στράτε
διαβαίνουν κόρες όμορφες, παραμυθιών νεράιδε
με γρήγορο τρεχαλητό, με χάρη και με γέλιο
που προλαβαίνουν της ροδαυγής το φέγγο
πριν γίνουν σκόρπισμα ηλιού και αναπνοή ανέμου
Και στην παραπάνω μεσούρανη γειτονι
που τ’ άστρα έχουνε στήσει λαμπρό πανηγύρι
τον έρωτα που δοξολογούν και ασημώνου
η δική μου η νεράιδα πρώτη τον χορό κρατεί
μαντήλι της αγάπης λικνίζει και με χαιρετ
στον όρθρο να προλάβω τους όρκους μου να πω
Σκαρφάλωσε και γείρε εδώ στο παράθυρό μ
αγνάντι των πόθων κοντινό και της ελπίδας
αγγέλων κρυφομιλητό και φτερούγισμα πλατ
να φτάσει η νεράιδα μου μούσα και ξωτικό
στην αγκαλιά σου, νύχτα του καλοκαιριο
να γείρουμε ζευγάρι στο λιόφωτο το πρωινό
Γιώργος Αλεξανδρής
