Λίγο Πριν τις Τέσσερις
Στης Τρίκκης το νεφέλωμα
στης νύχτας την αιθάλη,
τα μάτια οι δρόμοι άνοιξαν,
νωθρά – συννεφιασμένα.
Στην πόλη ο ήλιος είχε σβηστεί,
χωρίς το όνειρο της νύχτας να μαντεύει.
Παλάμες σκληρές, απαλές φωνές,
κεφάλια χαμηλά.
Ένα φιλί.
Ένα «τα λέμε το πρωί»
μισοτελειωμένο.
Στα γραφεία του εργοστασίου
κάτι βαρύ είχε γραφτεί.
Η απληστία να υψωθεί –
το κέρδος ν’ αβγατίσει.
Έκρηξη τίναξε το σκοτάδι.
Κανείς δεν γνώριζε να πει
ακόμα
το όνομά της.
Τα ρολόγια δεν τόλμησαν να χτυπήσουν.
Και η νύχτα κράτησε την ανάσα της.
Οι μηχανές – σίδερα νεκρά,
πνιγμένα μες στο αίμα.
Κραυγές – πέντε σιωπές
κι ο χρόνος, αμήχανος,
στάθηκε ν’ αφουγκραστεί
και έγειρε το κεφάλι.
Ο ήλιος δεν ανέτειλε.
Στη μέση μιας ανάσας –
πάγωσε ο αέρας.
Και η άπονη ζωή,
συνέχισε να λησμονεί.
Ώρες – Κύλησαν Αιώνες.
Στης Τρίκκης το νεφέλωμα
στης νύχτας την αιθάλη,
ο Ασκληπιός νικήθηκε –
και ανέλαβε ο Άδης.
τάκης λαμπροπουλος
τηλ. 6976978419
email: takislabros@gmail.com
