Ο κουλτουριάρης ξαναχτυπά !
Στη σύγχρονη εποχή της απόλυτης «συμπερίληψης» και της υποτιθέμενης ελευθερίας του λόγου, παρατηρούμε ένα οξύμωρο φαινόμενο που τείνει να γίνει ο νέος κανόνας: ο χριστιανός, ο άνθρωπος που τολμά να μιλήσει για τον Χριστό και την Ορθοδοξία, βρίσκεται συχνά στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Δεν πρόκειται πλέον για μια απλή ανταλλαγή απόψεων, αλλά για έναν ιδιότυπο διωγμό μέσω της γλώσσας. Αν τολμήσεις να επικαλεστείς τις αξίες του Ευαγγελίου, αν εκφράσεις την αγωνία σου για την απομάκρυνση της κοινωνίας από την παράδοση, οι «ταμπέλες» είναι έτοιμες να σου κολληθούν πριν προλάβεις να ολοκληρώσεις τη φράση σου.
Τα «Τσιτάτα» του Αθεϊστικού Συστήματος
Για το σύγχρονο, άθεο σύστημα, όποιος ομολογεί την πίστη του δεν είναι απλώς ένας άνθρωπος που πιστεύει. Είναι:
«Θρησκόληπτος»: Γιατί η πίστη θεωρείται ψυχολογική αδυναμία και όχι πνευματική πλήρωση.
«Οπισθοδρομικός»: Γιατί η προσκόλληση σε αξίες αιώνων θεωρείται εμπόδιο στην «πρόοδο» (ασχέτως αν η πρόοδος αυτή συχνά στερείται νοήματος).
«Ακροδεξιός»: Η πιο επικίνδυνη και άδικη ταμπέλα, που σκοπό έχει να ταυτίσει την αγάπη για τον Χριστό και την Πατρίδα με μισαλλόδοξες ιδεολογίες, ώστε να φιμωθεί κάθε αντίθετη φωνή.
Η Στοχοποίηση της Ορθοδοξίας
Γιατί όμως τόση πολεμική απέναντι στην Ορθοδοξία; Η απάντηση είναι απλή: Η Ορθοδοξία προσφέρει μια ταυτότητα που δεν ελέγχεται από καταναλωτικά πρότυπα και εφήμερες μόδες. Μιλά για θυσία, για αγάπη, για μετάνοια – έννοιες που «ενοχλούν» ένα σύστημα που θέλει τον άνθρωπο αποκομμένο από τις ρίζες του, εύκολα χειραγωγήσιμο και πνευματικά κενό.
Είναι θλιβερό το γεγονός ότι ενώ η κοινωνία μας δείχνει απέραντη ανοχή σε κάθε είδους πεποίθηση, εξαντλεί την αυστηρότητά της και την ειρωνεία της στον άνθρωπο που θα κάνει τον σταυρό του, που θα εκκλησιαστεί, που θα μιλήσει για τον Χριστό ως τη μοναδική Οδό.
Η Ώρα της Ευθύνης
Εμείς, ως Τρικαλινοί, σε έναν τόπο με βαθιά παράδοση και πνευματικότητα, έχουμε χρέος να μην υποκύψουμε στον «εκφοβισμό» της πολιτικής ορθότητας. Η πίστη δεν είναι ούτε σκοταδισμός, ούτε φανατισμός. Είναι φως, είναι πολιτισμός, είναι η ίδια η ιστορία μας.
Το να σε αποκαλούν «οπισθοδρομικό» επειδή αγαπάς τον Χριστό, είναι τελικά ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής σε έναν κόσμο που βαδίζει στα τυφλά. Ας μην φοβόμαστε τις λέξεις τους. Ο Χριστός διώχθηκε πρώτος, και μας προειδοποίησε γι’ αυτό. Η αλήθεια δεν έχει ανάγκη από τσιτάτα για να επιβιώσει· έχει ανάγκη από ανθρώπους που δεν φοβούνται να την ομολογήσουν.
Ο κουλτουριάρης !
