ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Charlotte Alington Barnard (1830 – 1869)
Αγγλίδα ποιήτρια και συνθέτρια μπαλάντων και ύμνων.
Η Charlotte Alington Pye Barnard γεννήθηκε στο Louth του Lincolnshire το 1830. Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος και η Charlotte μεγάλωσε σε ένα βικτοριανό σπίτι της μεσαίας τάξης. Η ελάχιστη εκπαίδευση που πήρε πάνω στη θεωρία της μουσικής προερχόταν από τον W. H. Holmes, αν και διδάχθηκε φωνητική από τις Parepa and Sainton-Dolby, καθώς και από τους Signori Mario and Campana. Επίσης παρακολούθησε μαθήματα Φωνητικής στο Mansion House στο Louth, όπου και εξέφρασε την επιθυμία πως θα γινόταν ποιήτρια και συγγραφέας.
Είχε αρχίσει να γράφει ποίηση από μικρό κορίτσι. Χαρακτηριστικό είναι πως ένα από τα πρώτα καταγεγραμμένα ποιήματά της είχε 20 στίχους! Πολύ γρήγορα συνέθεσε και τις πρώτες της μελωδίες, με τις οποίες έντυσε τους στίχους της.
Στα εικοσιπέντε της περίπου χρόνια, παντρεύτηκε τον Charles Carey Barnard και έζησαν στο Λονδίνο. Ανάμεσα στους ανθρώπους του κύκλου του ζευγαριού ήταν και ήταν ο Ιταλός μουσουργός, Sir Michael Andrew Angus Costa, μαέστρος στο Covent Garden, όπου η Charlotte παρευρισκόταν συχνά.
Με το ψευδώνυμο Claribel συνέθεσε και δημοσίευσε μπαλάντες (περίπου 100) που για ένα διάστημα ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς. Συνήθως έγραφε τους στίχους των τραγουδιών της και τα δημοσίευε σε έναν τόμο με τίτλο «Σκέψεις, Στίχοι και Τραγούδια». Η Boosey and Sons (σήμερα Boosey and Hawkes), ένας σπουδαίος εκδοτικός μουσικός οίκος, υπέγραψε συμβόλαιο με την Claribel, κάτι που ήταν αρκετά ασυνήθιστο για εκείνη την εποχή.
Τότε, όπως και τώρα, υπήρχε τριβή μεταξύ «σοβαρής» και «λαϊκής» μουσικής. Οι μουσικοκριτικοί περιέγραψαν τις μπαλάντες της Claribel ως «κακόγουστες» και «άχρηστες». Το κοινό, από την άλλη πλευρά, απαιτούσε encores (επαναλήψεις) κάθε φορά που εκτελούνταν κάποιο έργο της. Τα έργα της στόχευαν στην ψυχαγωγία των σαλονιών και επίσης ερμηνεύονταν ευρέως σε ερασιτεχνικές μουσικές βραδιές και «συναυλίες μπαλάντας». Δεν ήταν τυχαίο που ήταν γνωστά ως «τραγούδια σαλονιού». Με τη διαθεσιμότητα παρτιτούρων και πιάνων στα βικτοριανά σπίτια, τα τραγούδια της Claribel βρήκαν ένα ευρύ θετικό κοινό. Δεν ήταν πολύ δύσκολο να τραγουδηθούν και η συνοδεία του πιάνου ήταν σχετικά εύκολη.
Έχει χαρακτηριστεί ως «μία από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά συνθέτριες μπαλάντας» κατά τη δεκαετία του 1860. Πέρα από τις δικές της δημιουργίες σε μουσική και ποίηση, συχνά έγραφε τη μουσική για στίχους μερικών από τους πιο διάσημους ποιητές της εποχής. Μεταξύ αυτών ήταν οι Tennyson, Charlotte Bronte, Longfellow και Charles Kingsley.
Σήμερα το μόνο τραγούδι της Claribel που είναι ευρέως γνωστό είναι το «Come back to Erin». Με την πάροδο των χρόνων, ονομάστηκε «Ιρλανδικό λαϊκό τραγούδι» και βρίσκεται σε πολλές συλλογές λαϊκών τραγουδιών. Στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα δύο από τους σημαντικότερους τραγουδιστές της εποχής έκαναν ηχογραφήσεις αυτής της μπαλάντας, για περισσότερα από 40 χρόνια μετά το θάνατο της Claribel.
Η καριέρα της Claribel διακόπηκε από τον πρόωρο θάνατό της από τυφοειδή πυρετό το 1869, στο Dover και είναι θαμμένη στο κοιμητήριο του Αγίου Ιακώβου.
Πηγές:
https://www.louthmuseum.org.uk/blog/2013-12-02-claribel-charlotte-alington-barnard
https://claribel.omeka.net/
http://www.hymntime.com/tch/bio/b/a/r/n/barnard_ca.htm
