ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Charlotte Sainton-Dolby (1821 – 1885)
Αγγλίδα συνθέτρια, άλτο και δασκάλα τραγουδιού.
Η Charlotte Dolby γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1821. Πολύ νωρίς εμφάνισε ιδιαίτερες μουσικές ικανότητες. Η πρώτη της δασκάλα ήταν η Montague, από την οποία πήρε μαθήματα πιάνου. Στα δέκα της χρόνια έχασε τον πατέρα της. Ένα χρόνο μετά, καθώς αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του μουσικού, εισήχθη στη Βασιλική Ακαδημία της Μουσικής, όπου σπούδασε με δασκάλους τους Bennett, Elliott και Crivelli στο τραγούδι. Μάλιστα ο Crivelli την εξέτασε φωνητικά κατά την είσοδό της στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής και της συνέστησε να μην ασχοληθεί με το τραγούδι ως κύρια σπουδή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, λόγω του νεαρού της ηλικίας και της φωνής της, αφού δεν είχε εισέλθει καν στην εφηβεία. Πέντε χρόνια αργότερα, με βασιλική υποτροφία, επιλέχθηκε να σπουδάσει μονωδία. Σχεδόν αμέσως, άρχισε και τις εμφανίσεις της, αν και η φωνή της ήταν ακόμη αδύναμη και ανώριμη. Με το τέλος των σπουδών της αποχώρησε από την Ακαδημία, αλλά εξελέγη επίτιμο μέλος.
Τραγούδησε σε συναυλία της Βασιλικής Φιλαρμονικής Εταιρείας, ενώ ο Mendelssohnπου ήταν ενθουσιασμένος με την εκφραστικότητα της φωνής της, διοργάνωσε μια συναυλία στο Gewandhaus της Λειψίας, προκειμένου να τραγουδήσει η Charlotte, η οποία είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που την ώθησε να κάνει περιοδείες σε κράτη του εξωτερικού, όπως Γαλλία και Ολλανδία. Ο Mendelssohn της αφιέρωσε το έργο του «6 Lieder, opus 57» και έγραψε τη μουσική για κοντράλτο στο ορατόριό του «Ηλίας» έχοντας ως γνώμονα τη φωνή της. Εμφανίστηκε στην πρώτη εκτέλεση της αναθεωρημένης έκδοσης αυτού του ορατορίου στο Exeter Hall την άνοιξη του 1847 υπό τη διεύθυνση του συνθέτη. Ήταν η κύρια σολίστ στην πρώτη αγγλική εκτέλεση στα «Πάθη κατά Ματθαίον» του Bach και στην πρεμιέρα της Ιερής Καντάτας του Sir William Sterndale Bennett «Η Γυναίκα της Σαμάρειας» στο Μουσικό Φεστιβάλ του Μπέρμιγχαμ το 1867.
Στα σαράντα της χρόνια, η Charlotte Dolbyπαντρεύτηκε τον διακεκριμένο Γάλλο βιολιστή και καθηγητή Prosper Sainton, ο οποίος διατηρούσε φιλικές επαφές με τον Berlioz, τον Chopin και άλλους συνθέτες που δραστηριοποιούνταν κυρίως στη Γαλλία. Δέκα χρόνια αργότερα, αποσύρθηκε από τη σολιστική καριέρα, ίδρυσε μια φωνητική ακαδημία στο Λονδίνο στην οποία εκπαίδευσε με επιτυχία πολλούς εξαιρετικούς καλλιτέχνες διδάσκοντάς τους τη φωνητική τέχνη, της οποίας η ίδια αποτέλεσε τόσο φωτεινό παράδειγμα. Επίσης, αφοσιώθηκε περισσότερο στη σύνθεση, γράφοντας κυρίως φωνητικά έργα, ανάμεσα στα οποία είναι οι καντάτες «Ο θρύλος της Αγίας Δωροθέας», «Η ιστορία της πιστής ψυχής», «Φλοριμέλ» και το έργο «Θάλασσα», μια συλλογή από τραγούδια και μπαλάντες που γνώρισαν σημαντική επιτυχία.
Η Charlotte Sainton – Dolby παρέμεινε ασυναγώνιστη ως τραγουδίστρια ορατορίων και αγγλικών μπαλάντων. Η αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία με την οποία έλεγχε μια δυνατή κοντράλτο φωνή, η εξαιρετική χροιά, η τέλεια προφορά και η ευγενής απαγγελία που διέκρινε το τραγούδι της, την έκαναν να κατακτήσει μια πολύ υψηλή θέση, όχι μόνο μεταξύ των Άγγλων, αλλά και μεταξύ των Ευρωπαίων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.
Η τελευταία της δημόσια εμφάνιση ήταν στην αποχαιρετιστήρια συναυλία του συζύγου της τον Ιούνιο του 1883. Η ίδια απεβίωσε στο Gloucester Place τον Φεβρουάριο 1885 και είναι θαμμένη στη δυτική πλευρά του Κοιμητηρίου Highgate, κοντά στις κατακόμβες της Terrace.
Η Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου θέσπισε υποτροφία στη μνήμη της.
Ο τάφος της Charlotte Sainton – Dolby
Πηγές:
http://www.paulfrecker.com/?page=LibraryDetails&itemid=7049
https://en.wikisource.org/wiki/A_Dictionary_of_Music_and_Musicians
