Lili Boulanger (1893-1918) Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη Καθηγήτρια μουσικής

παπαστάθη

Lili Boulanger (18931918)

Μια πρόωρα χαμένη μουσική ιδιοφυΐα

Γαλλίδα συνθέτρια

  Η Λιλί Μπουλανζέ γεννιέται στο Παρίσι το 1893 από μουσική οικογένεια: ο παππούς διάσημος τσελίστας, η γιαγιά τραγουδίστρια, ο πατέρας συνθέτης και μαέστρος, βραβευμένος με το Βραβείο της Ρώμης και η μητέρα της Ρωσίδα πριγκίπισα που σπούδασε μουσική στο Ωδείο. Το ταλέντο της φαίνεται από την ηλικία των μόλις δύο ετών, καθώς ο σπουδαίος συνθέτης Γκαμπριέλ Φορέ, φίλος της οικογένειας, ανακαλύπτει την τέλεια και αλάνθαστη τονικά φωνή της. Οι γονείς ενθαρρύνουν την κόρη τους προς τις μουσικές σπουδές και αρχίζει να παρακολουθεί μαθήματα πιάνου, βιολιού, τσέλου, άρπας και θεωρίας, ενώ στη συνέχεια αρμονίας, αντίστιξης και σύνθεσης.

   Το 1900 χάνει τον πατέρα της, πράγμα που της κοστίζει πολύ ψυχικά. Αυτό αντικατοπτρίζεται σε αρκετά από τα έργα της που αγγίζουν θέματα θλίψης, δυσθυμίας και απώλιας.

  Στα δεκαεννέα της χρόνια παίρνει μέρος στο διαγωνισμό για το Βραβείο της Ρώμης, αλλά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αρρωσταίνει. Η υγεία της δεν είναι καλή αφού στη βρεφική της ηλικία έπαθε βρογχική πνευμονία που της αποδυνάμωσε το ανοσοποιητικό της σύστημα. Ένα χρόνο μετά ξαναπροσπαθεί και κερδίζει το βραβείο σύνθεσης και γίνεται η πρώτη γυναίκα που κατακτά αυτή τη διάκριση. Από αυτή τη στιγμή κερδίζει και ένα συμβόλαιο με τον γνωστό εκδότη Ricordi, που της εξασφαλίζει ένα σταθερό εισόδημα.

  Αν και της αρέσει να ταξιδεύει, ολοκλήρωσε αρκετές συνθέσεις και παρουσιάσεις στην Ιταλία, αφού κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης. Ηκακή υγεία της την ανάγκασε να επιστρέψει στην πατρίδα της, όπου μαζί με την αδερφή της (Nadia Boulanger, διάσημη συνθέτρια και δασκάλα) οργάνωσαν προσπάθειες να υποστηρίξουν τους Γάλλους στρατιώτες κατάτον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

  Τα τελευταία χρόνια της ζωής της είναι πολύ παραγωγικά. Προσπαθεί να ολοκληρώσει κάθε τι που αρχίζει σαν να καταλάβαινε το πρόωρο τέλος της. Πάσχει ήδη από εξωπνευμονική φυματίωση που την εξαντλεί ολοκληρωτικά. Πεθαίνει στο Mezy sur Seine το 1918 σε ηλικία μόλις 25 ετών και είναι θαμμένη σε οικογενειακό τάφο στο κοιμητήριο της Μονμάρτρης. Ο θάνατός της αφήνει ημιτελή την όπερα «LaPrincesse Maleine».

   Το έργο της διακρίνεται για την πολύχρωμη αρμονία του και την ενορχήστρωση. Στις συνθέσεις της υπάρχουν επιρροές από Fauré και Debussy, ενώ ο Honegger επηρεάστηκε από το ύφος της και τις καινοτομίες των συνθέσεών τηςστις οποίες είναι διάχυτα τα σύγχρονα γαλλικά μουσικά στυλ.

   Τον Μάρτιο του 1939, η αδερφή της Nadia, με τη βοήθεια Αμερικανών φίλων δημιούργησε το «Lili Boulanger Memorial Fund», το οποίο έχει δύο στόχους: να διαιωνίσει τη μουσική και τη μνήμη της Lili Boulanger και να στηρίξει οικονομικά ταλαντούχους μουσικούς. Το Lili Boulanger Memorial Fund δεν δέχεται αιτήσεις για τον ετήσιο διαγωνισμό του, αλλά ένας κατάλογος υποψηφίων καταρτίζεται από μια ομάδα υποψηφίων που επιλέγεται κάθε χρόνο από το Διοικητικό Συμβούλιο. Κάθε υποψήφιος μπορεί στη συνέχεια να προτείνει έναν υποψήφιο για το βραβείο. Στη συνέχεια, το Ταμείο απονέμει το Prix Lili Boulanger σε έναν από αυτούς τους υποψηφίους. Τον Απρίλιο του 1965 δημιουργήθηκε στο Παρίσι ο Σύλλογος Φίλων της «Lili Boulanger».

«Η Lili Boulanger μας έδωσε μια από τις πιο όμορφες καντάτες που έχουν ακουστεί εδώ και πολλά χρόνια… Το έργο της είναι εντελώς ανώτερο και αιχμαλώτισε τους πάντες ακόμα και με το πρώτο άκουσμα … Πρέπει να συγχαρούμε τη LiliBoulanger που είχε, στην ηλικία της, μια τέτοια ικανότητα, μια τέτοια αίσθηση της σκηνής, μια συγκινητική μουσικότητα, χαϊδευτική και απελπισμένη, αγενής και εύπλαστη, και έμφυτη ικανότητα να βλέπει και να πετυχαίνει  ακριβώς με τα σωστά εκφραστικά. μέσα. 

Ήταν η αποκάλυψη της ημέρας»

Le Monde Musical

Για τη σύνθεση που της χάρισε

το Βραβείο της Ρώμης

 

χαλβάς Γούναρης
roz-panthiras-adv1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.