Giovanni “Nino” Rota Rinaldi (1911-1979) Γράφει η Νατασα Παπαστάθη Καθηγήτρια μουσικής.

Giovanni “Nino” Rota Rinaldi (1911-1979)

«Ο Νίνο είχε μια σπάνια ιδιότητα που ανήκε στον κόσμο της διαίσθησης. Όπως τα παιδιά, οι απλοί άντρες, οι ευαίσθητοι άνθρωποι, οι αθώοι, ξαφνικά έλεγε εκθαμβωτικά πράγματα. Μόλις εμφανίστηκε, το άγχος εξαφανίστηκε, όλα μετατράπηκαν σε γιορτινή ατμόσφαιρα· η ταινία μπήκε σε μια χαρούμενη, γαλήνια, φανταστική περίοδο, σε μια νέα ζωή»

Federico Fellini

Ιταλός συνθέτης

Ο Τζιοβάνι Ρινάλντι, γνωστός ως Νίνο Ρότα,γεννιέται στο Μιλάνο το 1911 από γονείς μουσικούς. Πολύ μικρός αρχίζει τις μουσικές του σπουδές στο Ωδείο της πόλης του ως παιδί-θαύμα και στη συνέχεια στην Ακαδημία SantaCecilia στη Ρώμη, σπουδάζει σύνθεση με τον Alfredo Casella. Ο μαέστρος όμως, Αρτούρο Τοσκανίνι, εντυπωσιασμένος από το ταλέντο και τις επιδόσεις του, τον πείθει να κατευθυνθεί για περαιτέρω μουσική εξέλιξη στο Ινστιτούτο Curtis στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που πραγματοποιεί επιτυχώς με υποτροφία. Εδώ γνωρίζεται με τον Ααρόν Κόπλαντ κι έτσι ανοίγονται οι ορίζοντές του στο σινεμά και στην κάντρι μουσική. Γυρνώντας στο Μιλάνο, ολοκληρώνει τις σπουδές του  στη Λογοτεχνία και κάνει το Διδακτορικό του πάνω στις Τεχνικές και Αισθητικές όψεις της ιταλικής Αναγέννησης. Στα εικοσιέξι του χρόνια, το 1937,γίνεται καθηγητής στο Μουσικό Λύκειο του Τάραντα και δύο χρόνια αργότερα στο ΩδείοΠιτσίνι στο Μπάρι, το οποίο και θα διευθύνει από το 1950 και μετά. Μεταξύ των μαθητών του είναι ο μαέστρος Ρικάρντο Μούτι. Όλη αυτή η εμπειρία θα φανεί πολύ χρήσιμη στον Ρότα, αφού έχει τους σπουδαστές του να εκτελούν τα έργα του για πιάνο και τις μουσικές δωματίου που συνθέτει. Η «μεγάλη οικογένεια» του Ωδείου Πιτσίνι, με το οποίο θα παραμείνει συνδεδεμένος μια ολόκληρη ζωή, του προσφέρει τις βέλτιστες συνθήκες εργασίας. Επιπλέον, έχει τη δυνατότητα να προσκαλεί τους καλύτερους μουσικούς της εποχής του ή να στηρίζει οικονομικά τους πιο ταλαντούχους από τους μαθητές του.

   Γνωρίζεται με τον σκηνοθέτη Φεντερίκο Φελίνι με τον οποίο ξεκινάει μια μακρόχρονη και επιτυχημένη συνεργασία, ενώ ταυτόχρονα, είναι καρδιακός φίλος με τον Στραβίνσκι και τον Ραβέλ. Συνάπτει σχέση με την πιανίστρια Magda Longari κι από αυτό το δεσμό αποκτά μια κόρη.

  Κάθε έργο του Νίνο Ρότα διαθέτει διαφάνεια, μια γαλήνη, μια ελαφρότητα, μια απολαυστική τρυφερότητα. Η μουσική του είναι η συμπύκνωση του συναισθήματος μέσω μιας σοφίας απολύτως αναπάντεχης. Είναι μια μουσική που παντρεύει το κακό με το παράλογο, το χιούμορ με την ευαισθησία, τη μελαγχολία με την ανθρωπιά, πάντα γεμάτη με βαθύτατο λυρισμό. Τα έργα του μαρτυρούν τη μοναδική ικανότητά του να αφηγείται ιστορίες χωρίς ηθοποιούς, πάνω σε γεγονότα που δεν έλαβαν ποτέ χώρα, μέσω ηχητικών εικόνων. Ο Νίνο Ρότα έγραψε 170 soundtracks για τον κινηματογράφο, 4 συμφωνίες, 11 όπερες, 9 κονσέρτα, 23 μπαλέτα και πάμπολλα έργα μουσικής δωματίου. Επίσης, υπήρξε πολυβραβευμένος συνθέτης από Ιταλούς, Άγγλους και Αμερικανούς.

  Πεθαίνει στη Ρώμη το 1979 από στεφαινιαία νόσο. Ο Φελίνι, στη συγκινητική νεκρολογία του για τον «μαγικό του φίλο», φροντίζει να υπενθυμίσει την εκπληκτική συνεργασία τους. Η αξία του Ρότα, έγραφε, «ήταν η γεωμετρική φαντασία του, ένα μουσικό όραμα ενίοτε επουράνιο».

«Ομολογώ πως ανέκαθεν ήμουν μεγαλομανής.

Τα πρώτα έργα που συνέθεσα για πιάνο ήταν φτιαγμένα για τέσσερα χέρια»

Nino Rota

 

χαλβάς Γούναρης
roz-panthiras-adv1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.