ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ
Γράφει η Νατάσα Παπαστάθη, καθηγήτρια μουσικής
Francesca Dorothea Danzi – Lebrun(1756-1791)
Γερμανίδα συνθέτρια και σοπράνοκολορατούρα, ιταλικής καταγωγής.
Γεννήθηκε το 1756 στο Μανχάιμ και καταγόταν από καλλιτεχνική οικογένεια, καθώς ο πατέρας ήταν τσελίστας, η μητέρα της χορεύτρια και ανήκαν στους εκλεκτούς ανθρώπους της πόλης. Όπως είναι φυσικό σε ένα τέτοιο περιβάλλον, τα παιδιά της οικογένειας έδειξαν από νωρίς τις μουσικές τους δεξιότητες. Η Francesca,έχοντας ως δάσκαλο τον πατέρα της, λόγω της ιδιαίτερης φωνής της, καλλιέργησε το τραγούδι κι έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση ως σολίστ στα δεκαέξι της χρόνια. Ένα χρόνο μετά έγινε επίσημα μέλος της Όπερας του Μανχάιμ αποδίδοντας διάφορους ρόλους του οπερατικού ρεπερτορίου,κερδίζοντας έτσι τον τίτλο της «Μουσικού της Αυλής». Μάλιστα, κάποιοι ρόλοι γράφτηκαν αποκλειστικά για τη φωνή της.
Ο Charles Burney, συνθέτης και ιστορικός μουσικής, επισκέφτηκε το Μανχάιμ το καλοκαίρι του 1772, όπου άκουσε για πρώτη φορά τη νεαρή σοπράνο Danzi στο «La contadina in corte» του Antonio Sacchini και έγραψε για εκείνη ότι «η φωνή και η εκτέλεσή της είναι υπέροχες: έχει επίσης μια όμορφη φιγούρα, ένα καλό λίκνισμα και μια έκφραση τόσο αληθινά ιταλική σαν να έχει ζήσει όλη της τη ζωή στην Ιταλία. Με λίγα λόγια, είναι μια πολύ ελκυστική και ευχάριστη ερμηνεύτρια και υπόσχεται ακόμα περισσότερα πράγματα στο μέλλον, καθώς είναι νέα και δεν έχει εμφανιστεί ποτέ σε καμία σκηνή μέχρι αυτό το καλοκαίρι.
Έχει επίσης μια ευχάριστη όψη, η οποία ταιριάζει πολύ στο θέατρο, φαίνεται να είναι συνεσταλμένη, ένα ελάττωμα που θα μπορούσε να διορθωθεί με τη διαβεβαίωση της επιδοκιμασίας που θα της αξίζει. Τίποτα δεν είναι πιο εκπληκτικό από το εκτεταμένο εύρος της φωνής της ταλαντούχας Mademoiselle Danzi».
Ταξίδεψε στο Λονδίνο για να τραγουδήσει έργα των Johann Christian Bach (υιό του J.S. Bach) – τον οποίο γνώρισε από κοντά και Sacchinni, ενώ παράλληλα συνθέτει κυρίως σονάτες για τσέμπαλο και για βιολί με φορτεπιάνο.
Στα είκοσι δύο της χρόνια παντρεύτηκε τον συνθέτη και βιρτουόζο ομποΐστα LudwingAugust Lebrum, με τον οποίο απέκτησαν δύο κόρες. Σαν καλλιτεχνικό ζευγάρι έκαναν πολλές περιοδείες και παρουσίασαν έργα δικά τους και άλλων συνθετών σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η εμφάνιση της Francesca στο Παρίσι στο Concert Spirituel και στο Λονδίνο στο King’s Theatre.
Ως τραγουδίστρια, ήταν γνωστή για την φωνητική της επιδεξιότητα και ήταν ιδιαίτερα περιζήτητη από αξιόλογους συνθέτες της εποχήςόπως, Anton Schweitzer, Ignaz Holzbauer, Antonio Salieri και άλλοι. Ο μουσικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος Christian Friedrich Daniel Schubart είχε επισημάνει ότι μπορούσε να τραγουδήσει το ΛA, τρεις οκτάβες πιο ψηλά από το μεσαίο ΝΤΟ με «διαύγεια και ευκρίνεια».
Ως πιανίστρια είχε μια τρομερή τεχνική, κρίνοντας από το επίπεδο δυσκολίας των έργων της. Οι σονάτες ήταν μια άμεση επιτυχία και κατά τη διάρκεια της ζωής της επαναδημοσιεύονταν συχνά σε όλη την Ευρώπη. Στη Βιέννη, την άνοιξη του 1785, η Francescaεμφανίστηκε σε ένα μιούζικαλ που διοργάνωσε ο Wolfgang Amadeus Mozart, με τον οποίο μοιράζεται τα ακριβή χρόνια γέννησης και θανάτου, αν και δεν υπάρχουν μαρτυρίες για πιθανή συνάντησή τους.
Από τα αδέρφια της, ο Franz Ignaz ήταν διάσημος τσελίστας και συνθέτης και ο JohannBaptist διάσημος βιολιστής και συνθέτης. Οι κόρες της, η Rosine ήταν επιτυχημένη τραγουδίστρια και ηθοποιός της όπερας, μέλος της θεατρικής ομάδας του Μονάχου, ενώ η Sophie έγινε γνωστή πιανίστρια και συνθέτρια και οι εγγονές της έγιναν επίσης μουσικοί.
Johann Christian Bach – Ο Bach του Λονδίνου
Ο σύζυγος της Francesca πέθανε ξαφνικά καθώς το ζευγάρι επρόκειτο να δώσει μια σειρά από συναυλίες στο Βερολίνο κατά τη διάρκεια της σεζόν του Καρναβαλιού. Ο θάνατος του Ludwing αποδείχθηκε πολύ μεγάλο πλήγμα για τη Francesca, η οποία, μετά το συμβάν,εμφανίστηκε στη σκηνή μόνο δύο φορές και ύστερα από ένα εξάμηνο απεβίωσε στο Βερολίνοτο 1791.
