Με καταγωγή από τα Τρίκαλα, η Τζώρτζια Παπαγεωργίου είναι μια γυναίκα που τόλμησε να κυνηγήσει τα όνειρά της πέρα από τα σύνορα. Έζησε και εργάστηκε για σχεδόν μια δεκαετία στην Αγγλία και την Ολλανδία, χτίζοντας μια επιτυχημένη καριέρα στον χώρο του HR και των διεθνών προσλήψεων. Σήμερα, έχοντας επιστρέψει στην Ελλάδα, μιλά στο Trikalaculture.gr και τον Αχιλλέα Γραβάνη για το ταξίδι της, τις δυσκολίες που ξεπέρασε, τις εμπειρίες που τη διαμόρφωσαν και το νέο της εγχείρημα, το WhatzNext, μέσα από το οποίο βοηθά ανθρώπους να ανακαλύψουν τα δυνατά τους σημεία και να σχεδιάσουν συνειδητά το επόμενο βήμα τους. Μια συζήτηση γεμάτη έμπνευση, πίστη και αγάπη για τη συνεχή εξέλιξη.
Τζώρτζια, ζήσατε και εργαστήκατε σχεδόν μια δεκαετία σε Αγγλία και Ολλανδία. Ποιο ήταν το μεγαλύτερο μάθημα που πήρατε από αυτή την εμπειρία;
Αγαπητέ Αχιλλέα, δεν ξέρω αν θα έλεγα πως πήρα ένα μεγάλο ή συγκεκριμένο μάθημα, αυτό που θα έλεγα με μεγάλη σιγουριά ωστόσο είναι πως απέδειξα στον εαυτό μου πως όταν θέλεις κάτι πολύ, μπορείς να το καταφέρεις! Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν μου έρχεται στη μνήμη ένα κορίτσι με όνειρα πολύ διαφορετικά από τους τριγύρω φίλους μου και την οικογένειά μου. Αλλά παρά τις δυσκολίες (πριν φύγω για Αγγλία είχα ατύχημα και έσπασα τη κνήμη, έκανα χειρουργείο και πήγα Αγγλία με τις πατερίτσες) πρακτικές και ψυχολογικές το τόλμησα και δεν σταμάτησα μέχρι να φτάσω στο στόχο μου. Όπως επίσης και όταν μετακόμισα από Αγγλία στην Ολλανδία, ήταν επίσης μια δύσκολη (στο να γίνει πραγματικότητα) αλλά και μεγάλη αλλαγή αλλά το πάθος μου για την δουλειά μου ήταν μεγαλύτερο!
Όσον αφορά τώρα τη ζωή στο εξωτερικό θα έλεγα πως το μεγαλύτερο δώρο που πήρα όλα αυτά τα χρόνια είναι το πόσο σου διευρύνει τους ορίζοντες η ζωή στο εξωτερικό. Οι Έλληνες, κατά κύριο λόγο, μεταναστεύουν για καλύτερες εργασιακές συνθήκες και μεγαλύτερες απολαβές. Ωστόσο, οι άνθρωποι από την βόρεια και κεντρική Ευρώπη, μεταναστεύουν για την ίδια την αξία της εμπειρίας και της αλλαγής αυτής.
Πως έγινε η επιλογή των σπουδών και η επαγγελματική εξέλιξη σου και κατά πόσο επηρέασε το οικογενειακό περιβάλλον στην τελική σου επιλογή
Οι σπουδές και η ζωή στο εξωτερικό, για μένα ήταν όνειρο ζωής! Έτσι επέλεξα να πάω στην Αγγλία για το μεταπτυχιακό μου καθώς επίσης και γιατί τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αγγλίας είναι γνωστό για την ποιότητα των προγραμμάτων σπουδών που διαθέτουν. Θα είμαι ειλικρινής, δεν ήταν εύκολη διαδικασία επιλογής του μεταπτυχιακού μου. Όταν έχεις τόσες πολλές επιλογές σε μεταπτυχιακά και κλάδους, το να διαλέξεις το σωστό για σένα είναι δύσκολο. Ωστόσο, αφιέρωσα πολύ χρόνο, θυμάμαι τότε δούλευα στο καφέ Αέρινο ως σερβιτόρα και για ώρες μέχρι να πάω στη δουλειά, μελετούσα και έκανα την έρευνά μου για να κάνω τη σωστή επιλογή. Η οικογένεια μου ήταν πολύ υποστηρικτική γιατί ήξεραν πως το είχα πάρει στα σοβαρά και ότι το ήθελα πραγματικά. Στην αρχή με αμφισβήτησαν, αν όντως το θέλω και γιατί τους το ζητάω αλλά όταν κατάλαβαν ότι ήμουν “διαβασμένη” τότε με υποστήριξαν.
Εχεις «ξεφυλλίσει» πάνω από 320.000 βιογραφικά. Τι είναι αυτό που κάνει ένα βιογραφικό να ξεχωρίζει μέσα σε δευτερόλεπτα;
Είναι αρκετά όντως! Ένα καλό βιογραφικό: 1. Είναι καλά δομημένο, οργανωμένο, καθαρό και προσφέρει την πληροφορία εκεί που πρέπει 2. Έχει την περιγραφή του προσωπικου προφιλ μας, δηλαδή αναφέρει στην αρχή αυτό που λέμε λίγα λόγια για εμάς 3. Αναφέρει σε κάθε εργασιακή εμπειρία σε ποια εταιρεία εργάστηκε, τι τίτλο εργασίας είχε εκεί, που ήταν η εταιρεία και για ποιο διάστημα δούλευε εκεί. Αυτά είναι τα 3 πιο βασικά σημεία που ακόμα και σε αυτά τις πιο πολλές φορές υπάρχουν σημαντικά λάθη που δεν βοηθούν το βιογραφικό να “ανοίξει την πόρτα” για μια συνέντευξη και σίγουρα δεν το κάνει ανταγωνιστικό έναντι των άλλων υποψηφίων, που σημαίνει ότι πολύ πιο εύκολα μπορεί να απορριφθεί.
Οι συνεντεύξεις είναι για πολλούς η πιο αγχωτική στιγμή της καριέρας τους. Ποια είναι η μεγαλύτερη παρεξήγηση που έχουν οι υποψήφιοι για τις συνεντεύξεις;
Στην Ελλάδα, συμβαίνει συνέχεια, θα έλεγα ότι έχει δημιουργηθεί μια τέτοια κουλτούρα όπου ο υποψήφιος ξεχνάει πως και ο ίδιος αξιολογεί τον μελλοντικό του εργοδότη. Πως πρέπει να έχει την άνεση στη συνέντευξη όπου κι αυτός θα κάνει διερευνητικές ερωτήσεις και θα δει αν πραγματικά θέλει να κάνει αυτή τη δουλειά και αν όντως του ταιριάζει η συγκεκριμένη εταιρεία. Δυστυχώς, τόσα χρόνια με την βαθιά οικονομική κρίση που περάσαμε και ακόμα περνάμε, όπου απλώς το να έχεις δουλειά ήταν από μόνο του σημαντικό, δημιούργησε μια κουλτούρα όπου ο υποψήφιος έχει πολύ παθητικό ρόλο. Και μετά, θεωρώ γι’ αυτο βλέπουμε και τόσο μεγάλη κινητικότητα και λέμε αλλάζει συχνά δουλειές, γιατί δεν είχε εξετάσει αν όντως αυτή η εταιρεία είναι κατάλληλη. Βέβαια, να μην παρεξηγηθώ, φυσικά υπάρχουν και πολλοί άλλοι λόγοι αλλά ας μην το αναπτύξω εδώ αυτό καλύτερα.
Σε μια εποχή που η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει δυναμικά στις προσλήψεις, τι πιστεύεις ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει η τεχνολογία στον άνθρωπο;
Το AI έχει έρθει στις ζωές μας για όλα τα επαγγέλματα και όχι μόνο για το HR. Πιστεύω ότι η τεχνολογία, όσο εξελιγμένη κι αν γίνει, ποτέ δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει την ανθρώπινη ενσυναίσθηση, τη δημιουργικότητα και τη συναισθηματική νοημοσύνη. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αναλύει δεδομένα, να προβλέπει συμπεριφορές ή να αξιολογεί βιογραφικά αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη ενσυναίσθηση, την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα και την ηθική κρίση.
Έχεις συναντήσει υποψήφιους σε όλα τα επίπεδα – από νέους αποφοίτους μέχρι ανώτατα στελέχη. Ποια ήταν η πιο αξέχαστη συνέντευξη που έχεις κάνει;
Είμαι σίγουρη πως περιμένεις να ακούσεις μια ιστορία από κάποιον σε πολύ υψηλόβαθμη θέση, που πράγματι τις περισσότερες φορές είναι πολύ εντυπωσιακές οι συνομιλίες μαζί τους και είναι μεγάλη η χαρά να παίρνεις τέτοιες συνεντεύξεις. Αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν από έναν νέο που είχε ελάχιστη εργασιακή εμπειρία και του έπαιρνα συνέντευξη για μια θέση στην εταιρεία που δούλευα στο Άμστερνταμ. Ο νέος αυτός είχε τελειώσει τις σπουδές του στο Λονδίνο, αν δεν κάνω λάθος ήταν από τη Λιθουανία και συζητούσαμε για να μετακομίσει στο Αμστερνταμ για τη θέση που είχαμε εκεί. Ενώ όλα πήγαν καταπληκτικά και μας εντυπωσίασε με το πάθος του και την όρεξη του, του προτείναμε τη θέση και τελικά αρνήθηκε! Ο λόγος που αρνήθηκε ήταν γιατί κατάλαβε ότι ήθελε να προσπαθήσει να κυνηγήσει το όνειρό του και να προσπαθήσει να φτιάξει τη δική του εταιρεία. Σήμερα τον καμαρώνω μέσα από τα social media, όπου πλέον επιτυχημένος έχει μια πολύ γνωστή σειρά από χυμούς και αναψυκτικά στην Αγγλία! Μου αρέσει πολύ αυτή η ιστορία γιατί είναι ένα “μάθημα” για όλους μας πως πρέπει να πιστεύουμε στους εαυτούς μας και να κυνηγάμε τα όνειρά μας!
Μετά από μια επιτυχημένη πορεία στο εξωτερικό, αποφάσισες να επιστρέψετε στην Ελλάδα. Τι σε έφερε πίσω και πώς βλέπετε το εργασιακό τοπίο σε σύγκριση με την Ευρώπη;
Επέστρεψα γιατί δεν άντεχα άλλο τη βροχή και το κρύο. Σε ένα βαθμό ναι συνηθίζεται αλλά όταν ερχόμουν Ελλάδα και έβλεπα τον καιρό εδώ, μου ήταν πολύ δύσκολο να επιστρέψω στον γκρι ουρανό. Ωστόσο, ο κύριος λόγος είναι γιατί ένιωθα πως επαγγελματικά είχα πιάσει ταβάνι, είχα ανέβει στην “εταιρική σκάλα” όπως λέμε αρκετά ψηλά, πιο πάνω και από όσο είχα ονειρευτεί! Οπότε ήξερα πως ήρθε η ώρα για νέες προκλήσεις και είχα την ανάγκη να κάνω κάτι δικό μου επαγγελματικά και να εκφραστώ όπως εγώ θέλω.
Το WhatzNext είναι το νέο σου «στοίχημα». Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε να το δημιουργήσεις και ποιο είναι το όραμά σου;
Το WhatzNext, όπως λέω και στην σελίδα μου, ξεκίνησε πρώτα από τη δική μου ανάγκη όπου κάθε φορά που έψαχνα το δικό μου επόμενο επαγγελματικό βήμα ρωτούσα τον εαυτό μου “Και τώρα τι” (στα αγγλικά What’s next?). Κάθε φορά προσπαθούσα να κάνω ανασκόπηση και να καταλάβω τι είναι αυτό που θέλω να κάνω, που θέλω να πάω μετά επαγγελματικά αλλά και να καταλάβω μέσα από αυτό το ταξίδι ποια είμαι και ποια είναι τα εφόδιά μου για να συνεχίσω. Μέσα από αυτό το ταξίδι έμαθα να αναγνωρίζω τα δυνατά μου σημεία και να τα χρησιμοποιώ για να καταφέρω αυτό που θέλω, κι έτσι προέκυψε και το μότο μου όπου λέω συνέχεια “Do you know how to play to your strengths” (που σημαίνει ξέρεις να χρησιμοποιείς τα δυνατά σου σημεία, αλλά η μετάφραση στα ελληνικά δεν ακούγεται τόσο ωραία όσο στα αγγλικά).
Αν σου ζητούσαν να δώσεις μία και μοναδική συμβουλή σε έναν νέο άνθρωπο που ξεκινάει τώρα την καριέρα του, ποια θα ήταν;
Σε έναν νέο σήμερα, θα έλεγα ότι έλεγα και συνεχίζω να λέω και στον εαυτό μου. Να μην φοβηθεί ποτέ να κυνηγήσει τα όνειρά του, όσο μεγάλα κι αν φαίνονται. Η πορεία προς την επιτυχία ξεκινά όταν τολμάς να πιστέψεις στον εαυτό σου και να κάνεις μικρά μικρά βήματα, προς αυτό που πραγματικά σε εμπνέει, ακόμη κι αν ο δρόμος δεν είναι πάντα εύκολος.
Ποιοι επαγγελματικοί κλάδοι πιστεύεις ότι θα προσφέρουν τις πιο δυνατές ευκαιρίες τα επόμενα χρόνια;
Τα επόμενα χρόνια, και κυρίως μέσα στη δεκαετία που μας έρχεται πιστεύω θα δούμε μεγάλες αλλαγές. Οι μεγαλύτερες ευκαιρίες θα παρουσιαστούν σε κλάδους όπως της τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης, της υγείας και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς η ψηφιοποίηση και η πράσινη ανάπτυξη αλλάζουν ραγδαία την αγορά εργασίας. Σίγουρα νέες ανάγκες θα προκύψουν και θα δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες εργασίας αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, ωστόσο το πιο σημαντικό για μένα είναι να μην χαθεί το κομμάτι της επαγγελματικής ηθικής. Ευτυχώς η νέα γενιά, η Gen Z, είναι πολλά υποσχόμενη σε αυτό το κομμάτι οπότε θέλω να πιστεύω πως θα φέρουν φως!
Και τέλος, αν η καριέρα σου ήταν ένα βιβλίο ή μια ταινία, ποιος θα ήταν ο τίτλος της;
Πολύ ωραία ερώτηση, έπρεπε να το σκεφτώ λίγο! Ωστόσο, μου είναι πιο εύκολο να εκφράζομαι στα Αγγλικά, θα σου έλεγα πως ο τίτλος του βιβλίου μου θα ήταν “Bridging Worlds: The Art of Connecting Talent” (που σημαίνει «Γεφυρώνοντας Κόσμους: Η Τέχνη της Σύνδεσης Ταλέντων»). Θα επέλεγα αυτόν τον τίτλο γιατί εκφράζει με ακρίβεια την ουσία της καριέρας μου ως global recruiter. Μέσα από την εμπειρία μου στο εξωτερικό, έμαθα να γεφυρώνω διαφορετικές κουλτούρες, νοοτροπίες και επαγγελματικούς κόσμους, συνδέοντας ανθρώπους με ευκαιρίες που τους ταιριάζουν πραγματικά. Η «τέχνη της σύνδεσης ταλέντων» αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη δουλειά μου, αλλά και το πάθος μου να φέρνω κοντά ανθρώπους και οργανισμούς που μπορούν να εξελιχθούν μαζί! Αυτό είναι άλλωστε και το νόημα του καλού matching, δηλαδή του συνταίριασμα ενός ταλέντου με μια εταιρεία/θέση εργασίας.
