Δεν χρειάζεται να είσαι εκλογικός αναλυτής με διδακτορικό από το LSE για να διαβάσεις τις τάσεις των δημοσκοπήσεων των τελευταίων μηνών. Οι «γκουρού» της πολιτικής επικοινωνίας και των δημοσκοπήσεων ψιθυρίζουν πλέον ανοιχτά αυτό που οι αρχηγοί της κατακερματισμένης αριστερής αντιπολίτευσης αποφεύγουν να παραδεχτούν δημόσια: μονάδες-μονάδες, η επιβίωση στο Κοινοβούλιο μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Το πολιτικό σκηνικό στον χώρο αριστερά του κέντρου θυμίζει Βαβέλ. Από τη μία, ένας ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να ανακτήσει τον βηματισμό του μετά από διαδοχικές διασπάσεις. Από την άλλη, η Νέα Αριστερά, το ΜέΡΑ25 και η Πλεύση Ελευθερίας — τέσσερις σχηματισμοί με κοινή αφετηρία, αλλά διαφορετικές «προσωπικές στρατηγικές» και ηγετικούς εγωισμούς.
Η ψυχρή αριθμητική της κάλπης
Όταν η πολιτική ανάλυση απογυμνωθεί από τα συνθήματα, αυτό που απομένει είναι οι αριθμοί. Και οι αριθμοί αυτή τη στιγμή είναι αμείλικτοι:
Το φράγμα του 3%: Αποτελεί έναν εφιάλτη που επικρέμαται πάνω από τα περισσότερα από αυτά τα κόμματα. Η κατάληψη μιας έδρας στη Βουλή δεν είναι πλέον δεδομένη για κανέναν εξ αυτών αν κατέβουν αυτόνομα.
Η χαμένη δυναμική: Ο κατακερματισμός ακυρώνει την όποια δυνατότητα άσκησης σοβαρής, προγραμματικής αντιπολίτευσης.
Το «άθροισμα» που δίνει ελπίδα: Οι πολιτικοί τακτικιστές γνωρίζουν ότι ένας ενιαίος (ή έστω συμμαχικός) σχηματισμός μπορεί να δημιουργήσει δυναμική παράστασης νίκης, εξασφαλίζοντας όχι απλώς την είσοδο στη Βουλή, αλλά και έναν ρόλο ρυθμιστή.
Από την ιδεολογία στην πολιτική επιβίωση
Οι παρασκηνιακές συζητήσεις που φέρονται να γίνονται στους διαδρόμους της πολιτικής Αθήνας δεν κινούνται από κάποια ξαφνική ιδεολογική σύγκλιση. Ας είμαστε ειλικρινείς: οι διαφορές μεταξύ των προσώπων, οι παλιές πικρίες και οι αρχηγικές φιλοδοξίες είναι τεράστιες.
Ωστόσο, η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει ότι ο κίνδυνος του πολιτικού αφανισμού είναι το ισχυρότερο συγκολλητικό υλικό.
Η πιθανότητα να δούμε μια εκλογική σύμπραξη ή έναν «μεγάλο συνασπισμό» μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, Νέας Αριστεράς, ΜέΡΑ25 και Πλεύσης Ελευθερίας δεν πηγάζει από την αγάπη για την ενότητα, αλλά από την ανάγκη της πολιτικής επιβίωσης. Αν συνεχίσουν να περιχαρακώνονται στα μικρά τους «μαγαζιά», το εκλογικό σώμα θα τους προσπεράσει οριστικά.
Το στοίχημα για την επόμενη μέρα
Το ερώτημα δεν είναι αν οι «γκουρού» έχουν δίκιο — οι αναλύσεις τους βασίζονται σε σκληρά δεδομένα. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν οι ηγεσίες αυτών των κομμάτων θα καταφέρουν να καταπιούν τον εγωισμό τους, να παραμερίσουν τις προσωπικές τους διαμάχες και να προσφέρουν μια πειστική εναλλακτική πρόταση στους πολίτες.
Διότι, αν δεν το πράξουν, η επόμενη κάλπη δεν θα καταγράψει απλώς μια ήττα, αλλά την οριστική τους περιθωριοποίηση. Και στην πολιτική, όταν βγεις εκτός νυμφώνος, η επιστροφή είναι σχεδόν αδύνατη.
Ο Κουλτουριάρης
