ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΕΘΙΜΟΥ ΤΑ ΚΥΠΡΟΚΟΥΔΟΥΝΑ Στην Π ι ά λ ε ι α των Τ ρ ι κ ά λ ω ν

Πιάλεια 29/12/2022

ΤΑ ΚΥΠΡΟΚΟΥΔΟΥΝΑ στην Π ι ά λ ε ι α των Τ ρ ι κ ά λ ω ν είναι
έθιμο του χωριού που γίνονταν από πολύ παλιά. Κύριο στοιχείο ήταν και είναι
τα κουδούνια (διάφορα σχήματα και μεγέθη), τα οποία φορούν- δένουν ή
κρεμούν στη μέση τους οι κουδουνοφόροι.
Το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς έβγαιναν οι κουδουνοφόροι κατά
ομάδες στα γύρω υψώματα του χωριού και κουδούνιζαν «εν αλλάξ» και με όση
ένταση μπορούσαν συναγωνιζόμενοι κυρίως τις αντίπαλες ομάδες.

Αυτή η
κουδουνοκρουσία διαρκούσε περίπου δύο ώρες αφού το κρύο και η κούραση
δεν επέτρεπαν για περισσότερο. Ο στόχος βέβαια επιτυγχάνονταν πολλαπλώς
αφού Α) Αποχαιρετούσαν τον παλαιό χρόνο και μαζί έδιωχναν τα κακά
στοιχειά (πνεύματα). Β) Καλωσόριζαν το Νέον Έτος πανηγυρικά. Γ)
Εξευμένιζαν όλα τα «πνεύματα» που συνοδεύουν το νέο έτος ώστε να έχουν
μια καλή και αποδοτική χρονιά. Και Δ) Ξεφάντωναν οι ίδιοι με τη συμμετοχή
τους σ’ αυτό το πανηγυρικό δρώμενο.
Το έθιμο αυτό σίγουρα είναι μια προέκταση ή παραλλαγή από τα
«Ρογκατσάρια» που γίνονται σε όλη την Β. Ελλάδα από τη Θράκη μέχρι και τη
Στερεά Ελλάδα.

Στο χωριό μας το έθιμο τα τελευταία χρόνια είχε χάσει το νόημά του και κατά
τύχη θα άκουγες αποσπασματικά κάπου να χτυπά ένα κουδούνι.
Το 2012 όμως με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού μας συλλόγου και την
επίμονη πρόταση του δασκάλου Παπαγιαννοπούλου Δ. το έθιμο αναβίωσε με
κάποιες παραλλαγές και αποτελεί σήμερα μία από τις καλύτερες εκδηλώσεις
του χωριού μας.

Συγκεκριμένα: Οι ομάδες κουδουνοφόρων δεν ανταγωνίζονται πλέον αλλά
συμμετέχουν όλοι σε ένα κοινό εορταστικό πρόγραμμα.
Περιφέρονται όλοι μαζί γύρω από το χωριό όπου κουδουνίζουν εντατικά «για
το καλό του χωριού» και το βράδυ συμμετέχουν σε κοινό γλέντι σε κάποια
ταβέρνα του χωριού όπου θα τραγουδήσουν «κάλαντα» για το Νέο έτος, θα
βραβεύσουν το καλύτερο κουδούνι, θα αναδείξουν το καλύτερο (από άποψη
κουδουνιών) κοπάδι του χωριού, θα ακουστούν σχετικά ποιμενικά τραγούδια,
θα διαβάσουν ποιήματα που γράφουν οι ίδιοι και κάθε φορά εφευρίσκουν και
προσθέτουν και κάποιο νέο στοιχείο στην κοινή αυτή εκδήλωση.
Θα πρέπει να αναφέρω ακόμη ότι το έθιμο σχετίζονταν απόλυτα με το χωριό
μας (των εξακοσίων τώρα κατοίκων) το οποίο μέχρι το 1990 έφτασε να έχει
περί τις δέκα χιλιάδες γιδοπρόβατα ενώ σήμερα κυμαίνεται στις τρεις χιλιάδες
και βαίνει συνεχώς φθίνουσα όπως και η γεωργία.

roz-panthiras-adv1
χαλβάς Γούναρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *