“ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ”

«Τα μάτια μου δεν είδαν τόπο ενδοξότερο από τούτο το αλωνάκι»
Δ. Σολωμός
Η Έξοδος τού Μεσολογγίου ήταν ένα γεγονός το οποίο σημάδεψε τον Αγώνα για την ανεξαρτησία, προκάλεσε συγκίνηση διεθνώς και γιγάντωσε την υποστήριξη στον Αγώνα των Ελλήνων κατά τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Όταν στις 10 Απριλίου 1826 οι ελεύθεροι πολιορκημένοι πραγματοποίησαν την ηρωική Έξοδο, η κατάσταση μέσα στην πόλη είχε ξεπεράσει κάθε όριο. Τρόφιμα δεν υπήρχαν και οι κάτοικοι (γυναίκες, παιδιά, τραυματίες, γέροντες και μαχητές) λιμοκτονούσαν.
«Άκρα τού τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει»
Οι υπόλοιποι Έλληνες, εξαιτίας τού εμφυλίου πολέμου, δεν είχαν τη δυνατότητα να τους βοηθήσουν. Έτσι, έχοντας να αντιμετωπίσουν υπέρτερες εχθρικές δυνάμεις, οι 12.000 κάτοικοι τού Μεσολογγίου αντιστάθηκαν καρτερικά επί έναν χρόνο. Την ύστατη στιγμή προτίμησαν την ηρωική έξοδο από την παράδοση στα χέρια των πολιορκητών.
«Εκείθε με τους αδελφούς
Εδώθε με το Χάρο».
Η Επανάσταση μετά την πτώση τού Μεσολογγίου είχε σχεδόν κατασταλεί. Η φλόγα της όμως παρέμεινε άσβεστη, καθώς η ήττα μετατράπηκε σε νίκη. Ο Κολοκοτρώνης περιγράφει τη στιγμή που η πτώση τού Μεσολογγίου έγινε γνωστή στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση: «Μας ήλθε είδησις ότι το Μισολόγγι εχάθη. Έτσι, εβάλαμεν τα μαύρα όλοι. Μισή ώρα εστάθη σιωπή που δεν έκρινε κανένας, αλλ’ μέτραγέ καθένας με τον νουν του τον αφανισμό μας. Βλέποντας εγώ την σιωπήν, εσηκώθηκα εις το πόδι, και τους ωμίλησα λόγια για να εμψυχωθούν. Τους είπα ότι το Μισολόγγι εχάθη ενδόξως, και θα μείνει αιώνας των αιώνων η ανδρεία…».
Είναι γεγονός ότι ένα νέο κύμα φιλελληνισμού αναδύθηκε μετά την αμαύρωση τού Αγώνα εξαιτίας τού εμφύλιου σπαραγμού. Αυτό με τη σειρά του επηρέασε εμμέσως την ευρωπαϊκή διπλωματία για τα εθνικά δίκαια των Ελλήνων. Όσοι γλύτωσαν από τη μεγάλη σφαγή τού Μεσολογγίου δεν σταμάτησαν τον αγώνα κατά των Τούρκων.
Και πολλοί από αυτούς συνέχισαν να προσφέρουν στην πατρίδα τους και μετά την απελευθέρωση.
Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο Σαρακατσάνο Κλεινοβίτη στρατηγό Γρηγόρη Λιακατά που λίγο νωρίτερα, στις 28 Φεβρουαρίου 1826, επιδεικνύοντας αυταπάρνηση, έπεσε υπέρ πατρίδος, υπερασπιζόμενος το νησί Ντολμάς στην πολιορκία του Μεσολογγίου, επικεφαλής 300 αντρών που οι περισσότεροι ήταν συγγενείς του και Σαρακατσάνοι.
χαλβάς Γούναρης
roz-panthiras-adv1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *