Συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από την εκλογική νίκη της σημερινής Περιφερειακής Αρχής Θεσσαλίας με επικεφαλής τον Δημήτριο Κουρέτα. Ωστόσο, η μέχρι τώρα πορεία αφήνει ένα μεγάλο ερωτηματικό για το ουσιαστικό αποτύπωμα του έργου της.
Κατά τη διάρκεια αυτής της τριετίας, οι πολίτες της Θεσσαλίας γίνουμε μάρτυρες αμέτρητων εξαγγελιών, ημερίδων, συνδιασκέψεων και ομιλιών για το τι «θα» γίνει. Στο τέλος της ημέρας, όμως, τα μεγάλα και αναπτυξιακά έργα υποδομής παραμένουν στάσιμα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα αθλητικά έργα —όπως τα κολυμβητήρια και τα κλειστά γυμναστήρια— τα οποία ακόμα αναμένονται.
Το μοναδικό ουσιαστικό έργο που εγκαινιάστηκε ήταν το Φράγμα του Ληθαίου, ένα έργο ωστόσο που είχε ήδη τροχιοδρομηθεί και ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό από την προηγούμενη περιφερειακή αρχή. Η προσδοκία της τοπικής κοινωνίας για μια διαφορετική, σύγχρονη και αποτελεσματική διοίκηση διαψεύδεται, καθώς η σημερινή ηγεσία φαίνεται να ανακυκλώνει παλαιοκομματικές πρακτικές.
Η απογοήτευση αυτή αποτυπώνεται έντονα και στο εσωτερικό της παράταξης:
Αποχωρήσεις στελεχών: Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αποχώρησαν στην πορεία, απογοητευμένοι από τη λειτουργία και τις επιλογές της αρχής.
Πικρία στη βάση: Ανάλογο συναίσθημα επικρατεί και σε ανθρώπους που έδωσαν τον αγώνα προεκλογικά, υποστηρίζοντας το εγχείρημα χωρίς να εκλεγούν.
Παράλληλα, έντονο προβληματισμό προκαλεί η στάση του Περιφερειάρχη απέναντι στον πολιτικό χώρο που τον στήριξε καθοριστικά, και συγκεκριμένα το ΠΑΣΟΚ. Δηλώσεις όπως η απαξιωτική αναφορά σε «ένα κόμμα του 10%» συνιστούν προσβολή προς τα στελέχη και τους ψηφοφόρους που σήκωσαν το βάρος της υποψηφιότητάς του.
Ο κ. Καθηγητής μπορεί να αξιοποιήσει τα εναπομείναντα δύο χρόνια της θητείας του όπως επιθυμεί. Ωστόσο, αν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας και παραγωγή ουσιαστικού έργου, η ετυμηγορία των πολιτών στις εκλογές του 2028 αναμένεται να είναι καταλογιστική.
Ραντεβού στις κάλπες του 2028, κύριε Καθηγητά.

