Μια πολύ βολική “αντιπαράθεση” Γράφει ο Σωτήρης Κύρμπας

Για πάνω από δύο μήνες οι περί τα κοινά των Τρικάλων ασχολούμενοι (δημοτική αρχή, αντιπολίτευση πάσης φύσεως, δημοσιογραφούντες και δημοσιολογούντες) έχουν επικεντρώσει τις απόψεις τους και εξαντλήσει την αντιπαράθεσή τους σε ένα και μόνο σημείο της πόλης: Στο άκρο του πεζοδρόμου της Ασκληπιού όπου πριν λίγους μήνες έστεκε η γνωστή βρύση (κατασκευασμένη στα τέλη της δεκαετίας του ’80) και τώρα έχει τοποθετηθεί το γλυπτό “Ομπρέλα” (δωρεά της οικογένειας Θεοδωρίδη και του Ιδρύματος “Γεώργιου Ζογγολόπουλου”).

Άδραξαν λοιπόν την ευκαιρία οι μεν αντιπολιτευόμενοι να ασκήσουν επιτέλους εν τοις πράγμασι “αντιπολίτευση”, η δε δημοτική αρχή να υπερασπιστεί το “έργο” της. Συνάμα υπήρξαν εικαστικές-αρχιτεκτονικές προσεγγίσεις και απόψεις που ασφαλώς ήταν πιο ουσιώδεις χωρίς να εμπλακούν (στο μέτρο του δυνατού) στην γενικότερη αντιπαράθεση.

Όσον αφορά την πολιτική, αυτή δηλαδή που αφορά τα δημοτικά μας πράγματα αντιπαράθεση, είναι εξαιρετικά βολική προκειμένου να κρυφθεί η ένδεια και των δύο αντιπαρατιθέμενων πλευρών: Των μεν αντιπολιτευομένων για να καλυφθούν πίσω της μην έχοντας καμιά επί της ουσίας διαφορετική αντίληψη των πεπραγμένων στην πόλη εδώ και χρόνια και της δημοτικής αρχής που πέραν της τετριμμένης διαχείρισης της καθημερινότητας δεν έχει να επιδείξει άλλον ουδέν.

Όλοι οι δήμαρχοι Τρικκαίων στο παρελθόν έχουν αφήσει (πέραν των… ασφαλτοστρώσεων) κάτι τι στην πόλη μας. Για να μην ξεκινήσω από τον αείμνηστο Θ. Θεοδοσόπουλο, θα αναφερθώ στους μετά την μεταπολίτευση (από το 1975 δηλαδή), καταγράφοντας μόνο τα εμβληματικά τους έργα:

Ο Κωνσταντίνος Παπαστεργίου που κατά την πρώτη του οκταετή θητεία (1975-82) είχε να διαχειριστεί αφενός το στήσιμο του Δήμου και των οργανισμών του σε σύγχρονες (δημοκρατικές) βάσεις, πρόκανε κατά την δεύτερη περίοδό του (1991-98) να πετύχει την εγκατάσταση και λειτουργία του ΤΕΦΑΑ στα Τρίκαλα, στόχος που επετεύχθη με αγώνες ακόμη και στο πεζοδρόμιο.

Ο αείμνηστος Αθανάσιος Τριγώνης, δήμαρχος για μία οκταετία (1983-90) κατασκεύασε το υπάρχον Πνευματικό Κέντρο της πόλης, που παρά τις όποιες ενστάσεις (και του υπογράφοντος συμπεριλαμβανόμενου) όσον αφορά την αισθητική του, δεν παύει να του πιστώνεται και γι’ αυτό φέρει το όνομά του.

Ακόμη και ο Γεώργιος Σπάθης σε μία μόλις τετραετία (1999-02) “πρόλαβε” και έφτιαξε μία γέφυρα επί του Ληθαίου (αυτή της οδού Βούλγαρη) που αποδείχθηκε εξαιρετικά χρήσιμη όσον αφορά την κυκλοφοριακή αποφόρτιση του κέντρου της πόλης.

Όσον αφορά τους ακόμη πιο σύγχρονους δημάρχους, στην οκταετία του Μιχάλη Ταμήλου (2003-10) κατασκευάστηκε ο ΧΥΤΑ στην Παλαιοσαμαρίνα, έργο που μπορεί να μην το βλέπουμε αλλά ήταν τόσο θεμελιώδες όσον αφορά την διαχείριση των απορριμμάτων όχι μόνο της πόλης μας αλλά ολόκληρης της Δυτικής Θεσσαλίας. Δεν είναι τυχαίο πως έκτοτε δεν μας απασχόλησε ως θέμα, την ώρα που ακόμη και σήμερα υπάρχουν Δήμοι που εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται. Στην θητεία του πιστώνεται και το γεγονός της απομάκρυνσης του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Τρικάλων από το κέντρο της πόλης, παρόλο που η επένδυση των νέων εγκαταστάσεων ήταν ιδιωτική.

Στην εξαιρετικώς βραχύβια θητεία του Χρήστου Λάππα (2011-14) κατασκευάστηκε το “Μουσείο Τσιτσάνη” στον χώρο των παλαιών Φυλακών καθώς επίσης θεσμοθετήθηκε και ξεκίνησε η λειτουργία του “Μύλου των Ξωτικών”, έργα που όντως είχαν πάρει τον δρόμο τους από την προγενέστερη δημοτική αρχή, δεν παύουν όμως να του πιστώνονται επίσης.

Ο κ. Δημήτρης Παπαστεργίου είναι Δήμαρχος Τρικκαίων από το 2014, τουτέστιν 8 χρόνια ήδη. Κατά πάσα πιθανότητα (και με την υπάρχουσα “αντιπολίτευση”) θα επικρατήσει και στις επόμενες δημοτικές εκλογές που θα γίνουν τον Οκτώβριο του 2023.

Κινδυνεύει άμεσα να καταστεί ο μακροβιότερος (και μάλιστα συνεχόμενα) Δήμαρχος της πόλης με μηδενικό έργο, αν δεν έχει ήδη καταστεί. Γιατί τα έργα πνοής (αυτά που μένουν), δεν κατασκευάζονται από τον ένα χρόνο στον άλλον. Απαιτούνται μελέτες, έγκριση, ένταξη σε χρηματοδοτικά προγράμματα και βέβαια ικανή περίοδο κατασκευής τους, διαδικασίες που είναι χρονοβόρες για το ελληνικό δημόσιο. Σε αυτόν τον αγώνα δρόμου (λυπάμαι που το λέω) η δημαρχιακή θητεία ο κ. Δ. Παπαστεργίου δεν βρίσκεται καν στην αφετηρία.

Έργα οραματικά για την πόλη (εκτός από χρόνο επώασης) απαιτούν όμως πρωτίστως… όραμα. Εάν το όραμα σου είναι το image, κάποιο νεφελώδες wi-fi και ο καλλωπισμός ή ανακαίνιση κτιρίων και πλατειών, δεν πρόκειται ποτέ να κάνεις έργο ουσίας, που να μείνει.

Εάν δεν βλέπεις πως τα Τρίκαλα εξακολουθούν να έχουν ένα από τα πιο άχρωμα, κακάσχημα Δημαρχεία στην Ελλάδα, χωρίς οσμή της τοπικής ιδιαιτερότητας (το πλέον άοσμο εξ όσων γνωρίζω), εάν δεν βλέπεις πως τα Τρίκαλα είναι η μοναδική πρωτεύουσα νομού στην Ελλάδα που δεν διαθέτει Αρχαιολογικό Μουσείο, τότε επαναπαύεσαι στην ιντερνετική “πραγματικότητα” και στις δάφνες που θα αποκομίσεις από τις διαδοχικές εκλογικές σου νίκες.

Ανάφερα δύο μόλις οραματικά παραδείγματα. Υπάρχουν πολλά ακόμη. Για το δεύτερο πάντως (το Αρχαιολογικό Μουσείο), θα επανέλθω. Επί του θέματος το “παραμύθι” της δήθεν προοπτικής του, καθώς και ο εσκεμμένος αποπροσανατολισμός, τελειωμό δεν έχουν.

Σωτήρης Κύρμπας
Πρώτη δημοσίευση εφημερίδα “Διάλογος” Τρικάλων, 20 Ιουνίου 2022.

χαλβάς Γούναρης
roz-panthiras-adv1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.