ΘΕΩΡΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣ ΕΜΜΑΟΥΣ

Π ᾶ σα ἡ κτίσις συστενάζει κα ὶ συνωδίνει ἄ χρι το ῦ ν ῦ ν . (Ρωμ. 8, 22)
Τις φλέβες τῆς φύσης τοῦ κτιστού θρομβώνει η ελευθερία μας –
ίδια ρωγμή δυνατότητας
στο πεδίο της ύπαρξης και του τέλους της.
Σπουδάζω τον λόγο της ετερότητάς Σου
σε κάθε πνοή του κάλλους,
στο ενεργούμενο γεγονός της ύλης,
στα φυλλώματα των κτιστών και ακτίστων Ενεργειών Σου.
Μαθαίνω το Πρόσωπό Σου
στην αντανάκλαση των δωρημάτων Σου,
την ώρα που νεφελώματα πλέκουν σταυροβελονιές
τη συγκρότηση του σύμπαντος
στη μετόπη των έντεκα διαστάσεων.
Γνωρίζω το Πρόσωπό Σου
στις συστατικές του κόσμου Ενέργειές Σου,
συλλαβίζοντας γραφές ιερογλυφικές
και απειροστικούς λογισμούς.
Διαλύεις την αντάρα της άγνοιάς μας
με το φτέρωμα της ζωής στ’ ακροδάχτυλό Σου.
Παράλυτος στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ
με στυλώνει η αποκαραδοκία της έλευσης.
Σπηλιές δυο στη θέση των ματιών μου·
κι όμως, τρικλίζοντας, πορεύομαι προς Εμμαούς,
όχι να γίνω σύνδειπνος, μα να κοινωνήσω
απ’ το υποπόδιο το μέρισμα από τη φύση Σου,
που τη μερίζεις αμέριστος
για μετοχή ολική και από όλους ενική.
Να αποπλεύσω απ’ το λιμάνι της επιβίωσης
με σκαρί διαπόντιο
προς τις συντεταγμένες της υπαρκτικής πληρότητας,
όπου το κτιστό συντάσσεται με τον τρόπο
ύπαρξης του ακτίστου.
Σοφοκλής Απ. Μητρούσιας

roz-panthiras-adv1
χαλβάς Γούναρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *